Całoroczny klimat i średnie warunki pogodowe w Titābar Asam, Indie

W: Titābar, w porze deszczowej jest uciążliwie, gorąco i występuje znaczne zachmurzenie, a w porze suchej jest niemal bezchmurnie i ciepło. W ciągu roku, temperatura waha się od 11°C do 32°C i rzadko spada poniżej 9°C lub przekracza 36°C.

Ocena atrakcyjności turystycznej wskazuje, że aby skorzystać z ciepłej pogody, Titābar najlepiej odwiedzić w okresach od połowy luty do wczesnego kwiecień i od późnego październik do połowy grudzień.

Pora upałów trwa 5,9 miesiąca, od 21 kwietnia do 17 października, a średnia dobowa temperatura maksymalna przekracza wtedy 30°C. Najgorętszy miesiąc roku w: Titābar to sierpień, kiedy średnia temperatura maksymalna wynosi 32°C a minimalna 25°C.

Chłodna pora roku trwa 1,9 miesiąca, od 11 grudnia do 8 lutego, a średnia dobowa temperatura maksymalna kształtuje się poniżej 25°C. Najzimniejszy miesiąc roku w: Titābar to styczeń, kiedy średnia temperatura minimalna wynosi 11°C a maksymalna 24°C.

W Titābar w ciągu roku występują ogromne sezonowe zmiany pod względem stopnia zachmurzenia.

Okres roku z większymi przejaśnieniami zaczyna się w Titābar około 5 października, trwa 7,9 miesiąca i kończy około 2 czerwca.

Najbardziej pogodnym miesiącem roku w: Titābar jest luty, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne lub częściowo zachmurzone średnio 90% czasu.

Okres roku ze znaczniejszym zachmurzeniem zaczyna się 2 czerwca, trwa 4,1 miesiąca i kończy się 5 października.

Najbardziej pochmurnym miesiącem roku w: Titābar jest lipiec, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone średnio 84% czasu.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. Prawdopodobieństwo dni obfitujących w opady w Titābar ulega w ciągu roku bardzo znacznym zmianom.

Pora występowania bardziej intensywnych opadów trwa 6,0 miesiąca, od 4 kwietnia do 4 października, kiedy szansa wystąpienia obfitych opadów w danym dniu jest wyższa niż 45%. Miesiącem z największą liczbą dni obfitujących w opady w: Titābar jest lipiec, kiedy opad na poziomie przynajmniej 1 milimetr występuje średnio przez 25,0 dnia.

Pora bardziej sucha trwa 6,0 miesiąca, od 4 października do 4 kwietnia. Miesiącem z najmniejszą liczbą dni obfitujących w opady w: Titābar jest grudzień, kiedy opad na poziomie przynajmniej 1 milimetr występuje średnio przez 1,8 dnia.

Jeżeli chodzi o dni obfitujące w opady, rozróżniamy pomiędzy dniami z opadami deszczu, śniegu lub deszczu ze śniegiem. Miesiącem z największą liczbą dni z opadem deszczu w: Titābar jest lipiec, kiedy średnio pada przez 25,0 dnia. W oparciu o tę klasyfikację, najczęściej występująca w ciągu roku forma opadu to deszcz, a najwyższe prawdopodobieństwo wystąpienia tego opadu to 85% w dniu 3 lipca.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumy miesięczne ale również zmiany w ciągu miesięcy, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem roku stanowiącym środek tego okresu. W Titābar występują ogromne sezonowe wahania miesięcznych opadów deszczu.

Deszczowy okres roku trwa 10 miesięcy, od 17 stycznia do 22 listopada, a opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni wynosi przynajmniej 13 milimetrów. Najbardziej deszczowym miesiącem w: Titābar jest lipiec, kiedy średni opad deszczu wynosi 286 milimetrów.

Okres roku pozbawiony opadów deszczu trwa 1,8 miesiąca, od 22 listopada do 17 stycznia. Najmniej deszczowym miesiącem w: Titābar jest grudzień, kiedy średni opad deszczu wynosi 9 milimetrów.

W Titābar długość dnia w ciągu roku ulega zmianie. Najkrótszy dzień 2026 r. to 22 grudnia, kiedy światło dzienne trwa 10 godzin i 28 minut, a najdłuższy dzień to 21 czerwca, obejmujący 13 godzin i 49 minut światła dziennego.

Słońce wschodzi najwcześniej o godz. 04:19 w dniu 10 czerwca, a najpóźniej 1 godzina i 44 minuty później o godz. 06:03 w dniu 12 stycznia. Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 16:19 w dniu 30 listopada, a najpóźniej 1 godzina i 51 minut później o godz. 18:10 w dniu 2 lipca.

W 2026 r. w Titābar nie obowiązuje czas letni.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca za 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

W Titābar występują ogromne sezonowe wahania pod względem odczuwalnej wilgotności powietrza.

Bardziej parny okres roku trwa 8,4 miesiąca, od 12 marca do 24 listopada, kiedy parno, uciążliwie lub męcząco może być przynajmniej 25% czasu.

Miesiącem z najmniejszą liczbą parnych dni w: Titābar jest styczeń, kiedy parno lub gorzej jest 0,2 dnia.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

W Titābar w ciągu roku występują niewielkie sezonowe zmiany pod względem średniej godzinowej prędkości wiatru.

Bardziej wietrzne warunki pogodowe panują przez 5,0 miesiąca, od 1 marca do 1 sierpnia, kiedy średnia prędkość wiatru przekracza 5,2 kilometra na godzinę. Najbardziej wietrznym miesiącem roku w: Titābar jest kwiecień, kiedy średnia godzinowa prędkość wiatru wynosi 6,1 kilometra na godzinę.

Mniej wietrzne warunki pogodowe panują przez 7,0 miesiąca, od 1 sierpnia do 1 marca. Najmniej wietrznym miesiącem roku w: Titābar jest grudzień, kiedy średnia godzinowa prędkość wiatru wynosi 4,2 kilometra na godzinę.

Przeważający średni godzinowy kierunek wiatru w Titābar zmienia się w ciągu roku.

Wiatr wieje najczęściej z kierunku zachodniego przez 2,5 miesiąca, od 17 marca do 1 czerwca, z najwyższym prawdopodobieństwem na poziomie 33% w dniu 10 kwietnia. Wiatr wieje najczęściej z kierunku południowego przez 3,0 miesiąca, od 1 czerwca do 2 września, z najwyższym prawdopodobieństwem na poziomie 38% w dniu 8 lipca. Wiatr wieje najczęściej z kierunku wschodniego przez 4,9 miesiąca, od 19 października do 17 marca, z najwyższym prawdopodobieństwem na poziomie 48% w dniu 1 stycznia.

Przyjemne warunki pogodowe panujące w ciągu roku w Titābar określamy obliczając dwie oceny atrakcyjności w kontekście podróży.

Na ocenę atrakcyjności turystycznej korzystnie wpływają pogodne dni bez opadów, z odczuwalną temperaturą od 18°C do 27°C. Zgodnie z tą oceną, aby skorzystać z atrakcji turystycznych na świeżym powietrzu Titābar najlepiej odwiedzić w okresach od połowy luty do wczesnego kwiecień i od późnego październik do połowy grudzień, a ocena atrakcyjności turystycznej jest najwyższa w trzecim tygodniu miesiąca listopad.

Na ocenę warunków do plażowania/kąpieli w basenie korzystnie wpływają pogodne dni bez opadów, z odczuwalną temperaturą między 24°C a 32°C. Zgodnie z tą oceną, aby skorzystać z upalnej pogody, Titābar najlepiej odwiedzić w okresach od późnego marzec do połowy maj i od wczesnego październik do wczesnego listopad, a ocena jest najwyższa w ostatnim tygodniu miesiąca październik.

Metodologia

Dla każdej godziny między 08:00 a 21:00 w każdym dniu analizowanego okresu (1980 do 2016) obliczane są niezależne oceny w kontekście odczuwalnej temperatury, zachmurzenia i sumy opadu. Oceny te są następnie łączone w jedną godzinową ocenę łączną, która jest następnie sumowana dla dni, uśredniana dla wszystkich lat objętych analizowanym okresem i wyrównywana.

Ocena zachmurzenia wynosi 10 dla całkowicie bezchmurnego nieba i spada liniowo do 9 w przypadku niemal bezchmurnego nieba i dalej do 1 w przypadku nieba pochmurnego.

Ocena opadu, której podstawą jest opad z trzech godzin z wybraną godziną stanowiącą środek tego okresu, wynosi 10 w przypadku braku opadu i spada liniowo do 9 w przypadku opadu śladowego i dalej do 0 w przypadku opadu wynoszącego 1 milimetr i więcej.

Ocena atrakcyjności turystycznej w kontekście temperatury wynosi 0 w przypadku temperatur odczuwalnych poniżej 10°C, rosnąc liniowo do 9 dla temperatur wynoszących 18°C i do 10 dla 24°C oraz spadając liniowo do 9 w przypadku temperatur na poziomie 27°C i do 1 dla temperatur wynoszących 32°C lub wyższych.

Ocena warunków do plażowania/kąpieli w basenie w kontekście temperatury wynosi 0 w przypadku temperatur odczuwalnych poniżej 18°C, rosnąc liniowo do 9 dla temperatur wynoszących 24°C i do 10 dla 28°C oraz spadając liniowo do 9 w przypadku temperatur na poziomie 32°C i do 1 dla temperatur wynoszących 38°C lub wyższych.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Titābar temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne ulega w ciągu roku pewnym zmianom sezonowym.

Jaśniejszy okres roku trwa 2,7 miesiąca, od 18 marca do 8 czerwca, kiedy średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne na metr kwadratowy przekracza 6,0 kWh. Najjaśniejszy miesiąc roku w: Titābar to maj, ze średnią wynoszącą 6,4 kWh.

Ciemniejszy okres roku trwa 2,4 miesiąca, od 15 listopada do 27 stycznia, kiedy średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne na metr kwadratowy spada poniżej 4,5 kWh. Najciemniejszym miesiącem roku w: Titābar jest grudzień, ze średnią wynoszącą 4,1 kWh.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Titābar to: szerokość geograficzna 26,601°, długość geograficzna 94,204° i wysokość 102 m n.p.m.

Topografia terenu w obrębie 3 kilometry od Titābar jest zasadniczo płaska, z maksymalną różnicą wysokości wynoszącą 18 metrów i średnią wysokością nad poziomem morza wynoszącą 100 metrów. W obrębie 16 kilometrów teren jest zasadniczo płaski (366 metrów). W obrębie 80 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (2 559 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Titābar obejmuje pola uprawne (93%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (80%) i drzewa (13%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje pola uprawne (46%) i drzewa (33%).