1. WeatherSpark.com
  2. Svalbard i Jan Mayen
  3. Svalbard
  4. Longyearbyen

Pogoda zimą w: Longyearbyen Svalbard i Jan Mayen

Maksymalne dzienne temperatury spadają o 2°C, z -7°C do -10°C, rzadko spadając poniżej -21°C lub przekraczając 2°C. Najniższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi -10°C w dniu 18 lutego.

Dzienne temperatury minimalne spadają o 4°C, z -12°C do -16°C, rzadko spadając poniżej -28°C lub przekraczając -3°C. Najniższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi -16°C w dniu 18 lutego.

W celach poglądowych, w dniu 21 lipca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Longyearbyen wynoszą zwykle od 5°C do 8°C, natomiast w dniu 18 lutego, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od -16°C do -10°C.

Średnia temperatura maksymalna i minimalna zimą w: Longyearbyen

Średnia temperatura maksymalna i minimalna zimą w: Longyearbyengrustylut-30°C-30°C-25°C-25°C-20°C-20°C-15°C-15°C-10°C-10°C-5°C-5°C0°C0°CJesieńWiosna18 lut-10°C18 lut-10°C-16°C-16°C1 gru-7°C1 gru-7°C-12°C-12°C1 sty-9°C1 sty-9°C-15°C-15°C1 lut-10°C1 lut-10°C-16°C-16°C
Średnia dobowa temperatura maksymalna (linia czerwona) i minimalna (linia niebieska) z przedziałami od 25 do 75 i od 10 do 90 percentyla. Cienkie przerywane linie oznaczają odpowiednie średnie temperatury odczuwalne.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie zimowym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Średnia temperatura godzinowa zimą w: Longyearbyen

Średnia temperatura godzinowa zimą w: Longyearbyengrustylut0000020204040606080810101212141416161818202022220000JesieńWiosnalodowatomroźnie
lodowato -9°C mroźnie 0°C bardzo zimno 7°C zimno 13°C chłodno 18°C komfortowo 24°C ciepło 29°C gorąco 35°C upalnie
Średnia temperatura godzinowa, z przedziałami oznaczonymi różnymi kolorami. Cieniowane nakładki oznaczają noc i zmierzch cywilny.

Big Sky, Montana, Stany Zjednoczone (odległość: 5 841 kilometrów); Sŭngjibaegam, Korea Północna (6 033 kilometry) i Sinegorsk, Rosja (5 633 kilometry) są to odległe obce miejsca o temperaturach najbardziej zbliżonych do Longyearbyen (zobacz porównanie).

Mapa
Znacznik
© OpenStreetMap contributors

Porównaj Longyearbyen z innym miastem:

Mapa

Zimą w: Longyearbyen zachmurzenie zasadniczo pozostaje takie samo, a niebo o tej porze roku jest pochmurne lub znacznie zachmurzone przez około 90% czasu. Najwyższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 92% w dniu 20 stycznia.

Najbardziej pogodny dzień zimy to 3 grudnia, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 12% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 20 stycznia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 92%, natomiast w dniu 27 maja, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 40%.

Kategorie zachmurzenia zimą w: Longyearbyen

Kategorie zachmurzenia zimą w: Longyearbyengrustylut0%100%10%90%20%80%30%70%40%60%50%50%60%40%70%30%80%20%90%10%100%0%JesieńWiosna27 maj40%27 maj40%1 gru12%1 gru12%28 lut9%28 lut9%1 sty8%1 sty8%1 lut9%1 lut9%pochmurnieczęściowe zachmurzenie
0% bezchmurnie 20% niemal bezchmurnie 40% częściowe zachmurzenie 60% znaczne zachmurzenie 80% pochmurnie 100%
Procent czasu występowania każdego poziomu zachmurzenia, z podziałem według procentu zasnucia nieba chmurami.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Longyearbyen w okresie zimowym szansa, że dzień będzie obfitował w opady stopniowo wzrasta z 21% na początku tej pory roku do 23% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 27% w dniu 24 września, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 9% w dniu 28 maja.

Zimą w: Longyearbyen, szansa, że w ciągu dnia wystąpią opady samego deszczu utrzymuje się zasadniczo na stałym poziomie 3% przez cały czas; szansa, że w ciągu dnia wystąpią opady deszczu ze śniegiem utrzymuje się zasadniczo na stałym poziomie 5% przez cały czas i szansa, że w ciągu dnia wystąpią opady samego śniegu wzrasta z 11% do 16%.

Prawdopodobieństwo opadu zimą w: Longyearbyen

Prawdopodobieństwo opadu zimą w: Longyearbyengrustylut0%0%5%5%10%10%15%15%20%20%25%25%JesieńWiosna5 sty25%5 sty25%1 gru21%1 gru21%28 lut23%28 lut23%1 lut21%1 lut21%śniegopad mieszanydeszcz
Udział procentowy dni, w których odnotowano poszczególne rodzaje opadu, z pominięciem ilości śladowych: deszcz, śnieg i śnieg z deszczem (czyli opad deszczu i śniegu w tym samym dniu).

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni w okresie zimowym w: Longyearbyen zasadniczo pozostaje taki sam, utrzymując się na stałym poziomie około 9 milimetrów przez cały okres i rzadko przekraczając 30 milimetrów lub spadając poniżej -0 milimetrów.

Średni miesięczny opad deszczu zimą w: Longyearbyen

Średni miesięczny opad deszczu zimą w: Longyearbyengrustylut0 mm0 mm50 mm50 mm100 mm100 mm150 mm150 mm200 mm200 mm250 mm250 mmJesieńWiosna1 gru11 mm1 gru11 mm28 lut7 mm28 lut7 mm1 sty10 mm1 sty10 mm1 lut8 mm1 lut8 mm
Średni opad deszczu (linia ciągła) skumulowany w ruchomym okresie 31 dni z wybranym dniem stanowiącym środek tego okresu, z przedziałami od 25 do 75 i od 10 do 90 percentyla. Cienka przerywana linia oznacza odpowiedni średni opad śniegu.

Opad śniegu

Tak jak w przypadku opadu deszczu, bierzemy pod uwagę skumulowany opad śniegu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad śniegu w ruchomym okresie 31 dni zimą w: Longyearbyen stopniowo wzrasta z poziomu 233 milimetry na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 430 milimetrów lub spada poniżej 63 milimetry, do poziomu 242 milimetry na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 448 milimetrów lub spada poniżej 67 milimetrów.

Najwyższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 265 milimetry w dniu 30 grudnia.

Średni miesięczny opad śniegu zimą w: Longyearbyen

Średni miesięczny opad śniegu zimą w: Longyearbyengrustylut0 mm0 mm100 mm100 mm200 mm200 mm300 mm300 mm400 mm400 mm500 mm500 mmJesieńWiosna29 gru265 mm29 gru265 mm1 gru233 mm1 gru233 mm28 lut242 mm28 lut242 mm1 lut227 mm1 lut227 mm
Średni opad śniegu (linia ciągła) skumulowany w ruchomym okresie 31 dni z wybranym dniem stanowiącym środek tego okresu, z przedziałami od 25 do 75 i od 10 do 90 percentyla. Cienka przerywana linia oznacza odpowiedni średni opad deszczu.

W związku ze skrajną szerokością geograficzną Longyearbyen, dzień polarny (zwany również słońcem o północy) panuje tu latem, a noc polarna zimą. Są to okresy czasu, kiedy słońce znajduje się nieprzerwanie nad lub pod linią horyzontu dłużej niż jeden dzień. Dokładne daty rozpoczęcia i zakończenia dnia polarnego i nocy polarnej różnią się w zależności od roku i zależą od konkretnej lokalizacji i wysokości miejsca, w którym znajduje się obserwator, oraz lokalnej topografii terenu.

Zimą 2024 roku w Longyearbyen słońce pozostaje pod linią horyzontu przez 3,7 miesiąca, zachodząc o godz. 13:29 w dniu 25 października i nie wschodząc ponownie aż do godz. 11:30 w dniu 16 lutego. Tym samym, zima zaczyna się w trakcie trwania nocy polarnej, której koniec przypada przed końcem zimy.

Najdłuższy dzień zimy to 28 lutego, a światło dzienne trwa wtedy 7 godzin i 15 minut.

Liczba godzin światła dziennego i zmierzchu zimą w: Longyearbyen

Liczba godzin światła dziennego i zmierzchu zimą w: Longyearbyengrustylut0 godz.24 godz.4 godz.20 godz.8 godz.16 godz.12 godz.12 godz.16 godz.8 godz.20 godz.4 godz.24 godz.0 godz.JesieńWiosna21 gru0 min21 gru0 min1 gru0 min1 gru0 min28 lut7 godz. i 15 min28 lut7 godz. i 15 min1 lut0 min1 lut0 min
Liczba godzin podczas których słońce jest widoczne (linia czarna). Od dołu (najmocniejszy kolor żółty) do góry (najmocniejszy kolor szary), paski kolorów oznaczają: pełnię dnia, zmierzch (cywilny, nawigacyjny i astronomiczny) i pełnię nocy.

Zimą w: Longyearbyen słońce wstaje najpóźniej o godz. 11:42 w dniu 15 lutego, a najwcześniej 3 godziny i 8 minut wcześniej o godz. 08:33 w dniu 28 lutego.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 12:43 w dniu 15 lutego a najpóźniej 3 godziny i 5 minut później o godz. 15:48 w dniu 28 lutego.

W 2024 r. w: Longyearbyen obowiązuje czas letni, natomiast ani początek ani koniec stosowania czasu letniego nie przypada zimą, więc przez całą tę porę roku obowiązuje czas letni.

Wschód i zachód słońca ze zmierzchem i czasem letnim zimą w: Longyearbyen

Wschód i zachód słońca ze zmierzchem i czasem letnim zimą w: Longyearbyengrustylut00020406081012141618202200JesieńWiosna08:3308:3328 lut15:4828 lut15:4811:4211:4215 lut12:4315 lut12:43PółnocsłonecznaPółnocsłonecznaPołudniesłoneczneWschódsłońcaZachódsłońca
Doba słoneczna zimą. Od dołu do góry, czarne linie oznaczają poprzednią północ słoneczną, wschód słońca, południe słoneczne, zachód słońca i następną północ słoneczną. Dzień, zmierzch (cywilny, nawigacyjny i astronomiczny) i noc są oznaczone kolorowymi paskami od żółtego do szarego.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Wysokość wzniesienia słońca i azymut zimą w: Longyearbyen

Wysokość wzniesienia słońca i azymut zimą w: Longyearbyengrustylut0000020204040606080810101212141416161818202022220000JesieńWiosna
północwschódpołudniezachód
Wysokość wzniesienia słońca i azymut zimą 2024 r. Czarne linie to linie stałego górowania słońca (kąt wzniosu słońca nad horyzontem, w stopniach). Kolory wypełnienia tła oznaczają azymut (namiar kompasowy) słońca. Jaśniej zabarwione obszary na granicach stron świata wskazują dorozumiane kierunki pośrednie (północny wschód, południowy wschód, południowy zachód i północny zachód).

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca zimą 2024 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Wschód, zachód i fazy księżyca zimą w: Longyearbyen

Wschód, zachód i fazy księżyca zimą w: Longyearbyengrustylut0000040408081212161620200000JesieńWiosna15 lis22:2915 lis22:2915 gru10:0215 gru10:0213 sty23:2813 sty23:2812 lut14:5412 lut14:5428 lut01:4528 lut01:4514 mar07:5514 mar07:5529 mar11:5829 mar11:5800:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0000:0009:0009:0017:0217:0215:2315:2307:0207:0204:5804:5820:4720:47
Procent czasu, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu (obszar jasnoniebieski) ze wskazaniem nowiów (linie ciemnoszare) i pełni (linie niebieskie). Cieniowane nakładki oznaczają noc i zmierzch cywilny.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że zimą w: Longyearbyen danego dnia będzie parno zasadniczo pozostaje takie samo, utrzymując się na stałym poziomie około 0% przez cały okres.

Poziomy komfortu w kontekście wilgotności powietrza zimą w: Longyearbyen

Poziomy komfortu w kontekście wilgotności powietrza zimą w: Longyearbyengrustylut0%0%10%10%20%20%30%30%40%40%50%50%60%60%70%70%80%80%90%90%100%100%JesieńWiosna15 sty0%15 sty0%1 gru0%1 gru0%28 lut0%28 lut0%1 sty0%1 sty0%1 lut0%1 lut0%suchosucho
sucho 13°C komfortowo 16°C wilgotno 18°C parno 21°C uciążliwie 24°C męcząco
Procent czasu występowania różnych poziomów komfortu pod względem wilgotności powietrza, z podziałem według punktu rosy.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru zimą w: Longyearbyen zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając od 20,3 kilometra na godzinę o więcej niż 1,1 kilometra na godzinę przez cały okres.

W celach poglądowych, w dniu 2 stycznia, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 21,4 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 20 czerwca, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 12,0 kilometra na godzinę.

Zimą najwyższa średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 21,4 kilometra na godzinę w dniu 2 stycznia.

Średnia prędkość wiatru zimą w: Longyearbyen

Średnia prędkość wiatru zimą w: Longyearbyengrustylut0 km/h0 km/h5 km/h5 km/h10 km/h10 km/h15 km/h15 km/h20 km/h20 km/h25 km/h25 km/h30 km/h30 km/h35 km/h35 km/h40 km/h40 km/hJesieńWiosna2 sty21,4 km/h2 sty21,4 km/h1 gru19,2 km/h1 gru19,2 km/h28 lut20,0 km/h28 lut20,0 km/h1 lut20,3 km/h1 lut20,3 km/h
Średnia ze średnich godzinowych prędkości wiatru (linia ciemnoszara), z przedziałami od 25 do 75 i od 10 do 90 percentyla.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Longyearbyen zimą wiatr wieje głównie z kierunku wschodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 50% w dniu 20 stycznia.

Kierunek wiatru zimą w: Longyearbyen

Kierunek wiatru zimą w: Longyearbyengrustylut0%100%20%80%40%60%60%40%80%20%100%0%JesieńWiosnawschódpółnocpołudniezachód
północwschódpołudniezachód
Odsetek godzin, podczas których średni kierunek wiatru odpowiada jednemu z czterech głównych kierunków świata, z wyłączeniem godzin, podczas których średnia prędkość wiatru jest mniejsza niż 1,6 km/h. Jaśniej zabarwione obszary na granicach wskazują odsetek godzin, podczas których wiatr wieje z dorozumianych kierunków pośrednich (północny wschód, południowy wschód, południowy zachód i północny zachód).

Longyearbyen znajduje się w pobliżu dużego zbiornika wodnego (np. oceanu, morza czy dużego jeziora). Ta część zawiera dane dotyczące średniej temperatury rozległej powierzchni tej wody.

Średnia temperatura wody powierzchniowej w: Longyearbyen zimą zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się w ciągu tej pory roku na stałym poziomie około 0°C.

Zimą najniższa średnia temperatura wody powierzchniowej wynosi -0°C w dniu 14 lutego.

Średnia temperatura wody zimą w: Longyearbyen

Średnia temperatura wody zimą w: Longyearbyengrustylut-1,5°C-1,5°C-1,0°C-1,0°C-0,5°C-0,5°C0,0°C0,0°C0,5°C0,5°C1,0°C1,0°C1,5°C1,5°CJesieńWiosna14 lut-0°C14 lut-0°C1 gru0°C1 gru0°C28 lut0°C28 lut0°C1 sty0°C1 sty0°C1 lut0°C1 lut0°C
Średnia dobowa temperatura wody (linia fioletowa) z przedziałami od 25 do 75 i od 10 do 90 percentyla.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

Sezon wegetacyjny w Longyearbyen trwa zazwyczaj 2,5 miesiąca (76 dni), od około 13 czerwca do około 29 sierpnia, a jego początek rzadko przypada przed 28 maja lub po 30 czerwca, natomiast koniec rzadko przypada przed 9 sierpnia lub po 16 września.

Zima w: Longyearbyen przypada niezawodnie i całkowicie poza sezonem wegetacyjnym.

Czas występowania różnych przedziałów temperatur oraz sezonu wegetacyjnego zimą w: Longyearbyen

Czas występowania różnych przedziałów temperatur oraz sezonu wegetacyjnego zimą w: Longyearbyengrustylut0%100%10%90%20%80%30%70%40%60%50%50%60%40%70%30%80%20%90%10%100%0%JesieńWiosna0%15 sty0%15 stylodowatomroźniebardzo zimno
lodowato -9°C mroźnie 0°C bardzo zimno 7°C zimno 13°C chłodno 18°C komfortowo 24°C ciepło 29°C gorąco 35°C upalnie
Odsetek czasu występowania różnych przedziałów temperatur. Czarna linia określa prawdopodobieństwo, że dany dzień wypada w trakcie sezonu wegetacyjnego.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Longyearbyen zimą zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając o tej porze roku od 2°C o więcej niż 2°C.

Stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) zimą w: Longyearbyen

Stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) zimą w: Longyearbyengrustylut0°C0°C2°C2°C4°C4°C6°C6°C8°C8°C10°C10°CJesieńWiosna1 gru5°C1 gru5°C28 lut0°C28 lut0°C
Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego GDD na przestrzeni zimy, z przedziałami od 25 do 75 i od 10 do 90 percentyla.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Longyearbyen zimą zasadniczo pozostaje takie samo, nie odbiegając o tej porze roku od 0,1 kWh o więcej niż 0,1 kWh.

Zimą najniższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 0,0 kWh w dniu 17 stycznia.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne zimą w: Longyearbyen

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne zimą w: Longyearbyengrustylut0,0 kWh0,0 kWh0,2 kWh0,2 kWh0,4 kWh0,4 kWh0,6 kWh0,6 kWh0,8 kWh0,8 kWh1,0 kWh1,0 kWh1,2 kWh1,2 kWh1,4 kWh1,4 kWh1,6 kWh1,6 kWh1,8 kWh1,8 kWh2,0 kWh2,0 kWhJesieńWiosna17 sty0,0 kWh17 sty0,0 kWh1 gru0,0 kWh1 gru0,0 kWh28 lut0,1 kWh28 lut0,1 kWh1 sty0,0 kWh1 sty0,0 kWh
Średnie dobowe krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na metr kwadratowy (linia pomarańczowa) z przedziałami od 25 do 75 i od 10 do 90 percentyla.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Longyearbyen to: szerokość geograficzna 78,223°, długość geograficzna 15,647° i wysokość 6 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Longyearbyen charakteryzują bardzo znaczne różnice wysokości terenu, maksymalnie do 486 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 109 metrów. W obrębie 16 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (1 051 metrów). W obrębie 80 kilometrów również występują ogromne różnice wysokości terenu (1 268 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Longyearbyen obejmuje śnieg i lodowce (36%), woda (35%) i skąpa roślinność (25%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje śnieg i lodowce (50%) i woda (30%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje śnieg i lodowce (60%) i woda (28%).

W raporcie przedstawiono typowe warunki pogodowe w Longyearbyen w oparciu o analizę statystyczną historycznych godzinowych raportów pogodowych i rekonstrukcji modeli od 1 stycznia 1980 do 31 grudnia 2016.

Temperatura i punkt rosy

W naszej sieci istnieje tylko jedna stacja meteo - Svalbard Airport, Longyear, którą można wykorzystać jako stację zastępczą dla celów historycznych danych dla Longyearbyen dotyczących temperatury i punktu rosy.

Ze względu na swoje położenie w odległości 5 kilometry od Longyearbyen, czyli bliżej niż przyjęty przez nas próg 150 kilometrów, stacja ta znajduje się na tyle blisko, że możemy traktować ją jako główne źródło danych dotyczących temperatury i punktu rosy.

Zapisy pomiarów stacji są korygowane o różnicę wysokości między stacją a Longyearbyen zgodnie z międzynarodową atmosferą wzorcową ISA , oraz o zmianę względną między tymi dwoma lokalizacjami wykazywaną w reanalizie satelitarnej MERRA-2 .

Należy zauważyć, że same zapisy pomiarów stacji mogły zostać dodatkowo wypełnione przy użyciu danych innych pobliskich stacji lub reanalizy MERRA-2.

Inne dane

Wszystkie dane dotyczące pozycji słońca (np. wschodu i zachodu słońca) są obliczane w oparciu o wzory astronomiczne zaczerpnięte z książki autorstwa Jeana Meeusa Algorytmy astronomiczne, wydanie drugie .

Wszystkie pozostałe dane pogodowe, łącznie z zachmurzeniem, opadem, prędkością i kierunkiem wiatru oraz strumieniem promieniowania słonecznego pochodzą z opracowanego przez NASA Nowoczesnego Systemu Analiz Retrospektywnych MERRA-2 . Reanaliza ta łączy szereg różnych pomiarów terenów otwartych w ramach supernowoczesnego globalnego modelu meteorologicznego w celu odtworzenia godzinowych historycznych warunków pogodowych na całym świecie na 50-kilometrowej siatce.

Dane dotyczące użytkowania terenu pochodzą z bazy danych SHARE dot. globalnego pokrycia terenu , publikowanej przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa.

Źródłem danych dot. wysokości terenu jest publikacja Laboratorium NASA ds. badań nad napędem odrzutowym pt. Radarowa Misja Topograficzna Promu Kosmicznego (SRTM) .

Nazwy, lokalizacje i strefy czasowe miejsc i niektórych lotnisk pochodzą z bazy danych geograficznych GeoNames .

Strefy czasowe dla lotnisk i stacji meteo zapewnia AskGeo.com .

Mapy są udostępniane dzięki współautorom © OpenStreetMap .

Zastrzeżenie

Informacje zawarte na niniejszej stronie zostały podane bez jakichkolwiek zmian ani gwarancji co do ich rzetelności czy też przydatności dla jakichkolwiek celów. Dane pogodowe są narażone na występowanie błędów, awarii i innego rodzaju wad. Nie ponosimy odpowiedzialności za decyzje podjęte w oparciu o treść publikowaną na tej stronie.

Szczególną uwagę zwracamy na fakt, że szereg istotnych serii danych bazuje na rekonstrukcjach opartych na modelu MERRA-2. Bez względu na ich ogromną zaletę w postaci kompletności czasowej i przestrzennej, rekonstrukcje te: (1) bazują na modelach komputerowych, co może powodować typowe dla modeli błędy, (2) korzystają z ogólnych prób pobieranych z 50 km siatki, co uniemożliwia rekonstrukcję miejscowych różnic występujących w ramach mikroklimatów, oraz (3) mają trudności z warunkami pogodowymi w niektórych obszarach przybrzeżnych, szczególnie w przypadku niewielkich wysp.

Zwracamy ponadto uwagę na fakt, że rzetelność oceny atrakcyjności danego miejsca w kontekście podróżniczym zależy od rzetelności danych bazowych takiej oceny, że warunki pogodowe w dowolnym miejscu i momencie cechuje zmienność i nieprzewidywalność, oraz że każda z ocen jest definiowana w oparciu o określone preferencje, które mogą odbiegać od preferencji danego czytelnika.

Zapoznaj się z pełnymi warunkami zamieszczonymi na stronie Warunki świadczenia usług.