Pogoda latem w: Simoca Argentyna

Dzienne temperatury maksymalne wynoszą około 31°C, rzadko spadając poniżej 25°C lub przekraczając 37°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi 32°C w dniu 28 grudnia.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około 21°C, rzadko spadając poniżej 17°C lub przekraczając 25°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi 22°C w dniu 10 stycznia.

W celach poglądowych, w dniu 28 grudnia, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Simoca wynoszą zwykle od 22°C do 32°C, natomiast w dniu 19 lipca, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 8°C do 20°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie letnim. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

San Pedro Garza Garcia, Meksyk (odległość: 6 987 kilometrów); Silver Springs Shores, Floryda, Stany Zjednoczone (6 521 kilometrów) i Al Mindak, Arabia Saudyjska (12 621 kilometrów) są to odległe obce miejsca o temperaturach najbardziej zbliżonych do Simoca (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Simoca do:

PorównajMapa

Latem w: Simoca zachmurzenie zasadniczo pozostaje takie samo, a niebo o tej porze roku jest pochmurne lub znacznie zachmurzone przez około 31% czasu. Najwyższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 36% w dniu 11 stycznia.

Najbardziej pogodny dzień lata to 1 grudnia, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 73% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 10 stycznia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 36%, natomiast w dniu 31 sierpnia, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 83%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Simoca w okresie letnim szansa, że dzień będzie obfitował w opady wzrasta z 37% na początku tej pory roku do 42% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 44% w dniu 10 stycznia, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 3% w dniu 9 sierpnia.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni latem w: Simoca wzrasta, z poziomu 111 milimetrów na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 172 milimetry lub spada poniżej 44 milimetry, do poziomu 126 milimetrów na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 194 milimetry lub spada poniżej 58 milimetrów.

Najwyższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 156 milimetrów w dniu 18 stycznia.

Latem w: Simoca, długość dnia szybko maleje. Od początku do końca pory roku, długość dnia maleje o 1 godzina i 4 minuty, co w ujęciu dziennym oznacza średni spadek o 43 sekundy i spadek o 5 minut i 1 sekunda w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień lata to 28 lutego, kiedy światło dzienne trwa 12 godzin i 40 minut, a najdłuższy dzień to 21 grudnia, obejmujący 13 godzin i 52 minuty światła dziennego.

Latem w: Simoca słońce wschodzi najwcześniej o godz. 06:18 w dniu 1 grudnia, a najpóźniej 55 minut później o godz. 07:13 w dniu 28 lutego.

Słońce zachodzi najpóźniej o godz. 20:20 w dniu 11 stycznia a najwcześniej 27 minut wcześniej, o godz. 19:53 w dniu 28 lutego.

W 2026 r. w Simoca nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 grudnia, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 06:23 i zachodzi 13 godzin i 52 minuty później, o godzinie 20:15, natomiast w dniu 21 czerwca, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 08:10 a zachód 10 godzin i 25 minut później, o godzinie 18:35.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca latem 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że latem w: Simoca danego dnia będzie parno bardzo szybko wzrasta, rosnąc z 40% do 65% na przestrzeni pory roku.

Latem najwyższa szansa, że będzie parno wynosi 71% w dniu 24 stycznia.

W celach poglądowych, w dniu 23 stycznia, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 71% przypadków, natomiast w dniu 27 czerwca, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 0% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru latem w: Simoca maleje, spadając na przestrzeni pory roku z 13,6 kilometra na godzinę do 11,3 kilometra na godzinę.

W celach poglądowych, w dniu 15 listopada, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 14,0 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 17 czerwca, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 8,1 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Simoca latem wiatr wieje głównie z kierunku wschodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 67% w dniu 27 lutego.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Simoca temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Simoca latem bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 1 383°C, z 1 443°C do 2 826°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Simoca latem maleje, spadając o tej porze roku o 1,2 kWh, z 7,7 kWh do 6,5 kWh.

Latem najwyższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 7,8 kWh w dniu 8 grudnia.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Simoca to: szerokość geograficzna -27,263°, długość geograficzna -65,356° i wysokość 325 m n.p.m.

Topografia terenu w obrębie 3 kilometry od Simoca jest zasadniczo płaska, z maksymalną różnicą wysokości wynoszącą 19 metrów i średnią wysokością nad poziomem morza wynoszącą 324 metry. W obrębie 16 kilometrów teren jest zasadniczo płaski (71 metrów). W obrębie 80 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (5 311 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Simoca obejmuje pola uprawne (71%) i drzewa (18%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (58%) i drzewa (27%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje drzewa (40%) i pola uprawne (32%).