Pogoda zimą w: Baraguá Kuba

Dzienne temperatury maksymalne wynoszą około 29°C, rzadko spadając poniżej 24°C lub przekraczając 32°C. Najniższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi 28°C w dniu 15 stycznia.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około 20°C, rzadko spadając poniżej 15°C lub przekraczając 23°C. Najniższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi 19°C w dniu 1 lutego.

W celach poglądowych, w dniu 2 sierpnia, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Baraguá wynoszą zwykle od 24°C do 33°C, natomiast w dniu 20 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 19°C do 28°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie zimowym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Riachão do Dantas, Sergipe, Brazylia (odległość: 5 767 kilometrów) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do Baraguá (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Baraguá z innym miastem:

PorównajMapa

Zimą w: Baraguá zachmurzenie szybko maleje, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone spada z 32% do 17%. Najniższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 16% w dniu 26 lutego.

Najbardziej pogodny dzień zimy to 26 lutego, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 84% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 15 czerwca, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 75%, natomiast w dniu 25 lutego, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 84%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Baraguá w okresie zimowym szansa, że dzień bedzie obfitował w opady zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się przez cały czas na poziomie około 6%.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 35% w dniu 1 czerwca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 4% w dniu 27 grudnia.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni w okresie zimowym w: Baraguá zasadniczo pozostaje taki sam, utrzymując się na stałym poziomie około 15 milimetrów przez cały okres i rzadko przekraczając 60 milimetrów lub spadając poniżej -0 milimetrów.

Najniższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 8 milimetrów w dniu 29 grudnia.

Zimą w: Baraguá, długość dnia wzrasta. Od początku do końca pory roku, długość dnia rośnie o 47 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 32 sekundy i wzrost o 3 minuty i 44 sekundy w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień zimy to 21 grudnia, kiedy światło dzienne trwa 10 godzin i 49 minut, a najdłuższy dzień to 28 lutego, obejmujący 11 godzin i 42 minuty światła dziennego.

Zimą w: Baraguá słońce wstaje najpóźniej o godz. 06:55 w dniu 16 stycznia, a najwcześniej 19 minut wcześniej o godz. 06:36 w dniu 28 lutego.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 17:30 w dniu 1 grudnia a najpóźniej 47 minut później o godz. 18:18 w dniu 28 lutego.

W 2026 r. w: Baraguá obowiązuje czas letni, natomiast ani początek ani koniec stosowania czasu letniego nie przypada zimą, więc przez całą tę porę roku obowiązuje czas standardowy.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 06:32 i zachodzi 13 godzin i 27 minut później, o godzinie 20:00, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:48 a zachód 10 godzin i 49 minut później, o godzinie 17:37.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca zimą 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że zimą w: Baraguá danego dnia będzie parno bardzo szybko maleje, spadając z 76% do 46% na przestrzeni pory roku.

W celach poglądowych, w dniu 2 września, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 100% przypadków, natomiast w dniu 28 lutego, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 46% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru zimą w: Baraguá zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając od 17,5 kilometra na godzinę o więcej niż 0,4 kilometra na godzinę przez cały okres.

W celach poglądowych, w dniu 23 listopada, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 18,1 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 19 września, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 13,1 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Baraguá zimą wiatr wieje głównie z kierunku wschodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 69% w dniu 10 grudnia.

Baraguá znajduje się w pobliżu dużego zbiornika wodnego (np. oceanu, morza czy dużego jeziora). Ta część zawiera dane dotyczące średniej temperatury rozległej powierzchni tej wody.

Średnia temperatura wody powierzchniowej w: Baraguá zimą stopniowo maleje, spadając w ciągu tej pory roku o 1°C, z 26°C do 25°C.

Zimą najniższa średnia temperatura wody powierzchniowej wynosi 25°C w dniu 30 stycznia.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Baraguá temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Baraguá zimą bardzo szybko maleje, spadając o 4 467°C, z 5 220°C do 753°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Baraguá zimą szybko wzrasta, rosnąc o tej porze roku o 1,6 kWh, z 4,5 kWh do 6,1 kWh.

Zimą najniższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 4,4 kWh w dniu 12 grudnia.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Baraguá to: szerokość geograficzna 21,682°, długość geograficzna -78,626° i wysokość 9 m n.p.m.

Topografia terenu w obrębie 3 kilometry od Baraguá jest zasadniczo płaska, z maksymalną różnicą wysokości wynoszącą 12 metrów i średnią wysokością nad poziomem morza wynoszącą 8 metrów. W obrębie 16 kilometrów teren jest zasadniczo płaski (60 metrów). W obrębie 80 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (447 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Baraguá obejmuje pola uprawne (83%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (63%) i drzewa (14%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje pola uprawne (40%) i woda (30%).