Pogoda zimą w: Minas de Matahambre Kuba

Dzienne temperatury maksymalne wynoszą około 26°C, rzadko spadając poniżej 23°C lub przekraczając 29°C. Najniższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi 26°C w dniu 16 stycznia.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około 22°C, rzadko spadając poniżej 18°C lub przekraczając 25°C. Najniższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi 21°C w dniu 30 stycznia.

W celach poglądowych, w dniu 9 sierpnia, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Minas de Matahambre wynoszą zwykle od 27°C do 31°C, natomiast w dniu 19 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 21°C do 26°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie zimowym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Salvador, Bahia, Brazylia (odległość: 6 341 kilometrów); Pointe-Noire, Kongo (10 819 kilometrów) i Mombasa, Kenia (13 634 kilometry) są to odległe obce miejsca o temperaturach najbardziej zbliżonych do Minas de Matahambre (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Minas de Matahambre z innym miastem:

PorównajMapa

Zimą w: Minas de Matahambre zachmurzenie maleje, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone spada z 33% do 23%. Najniższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 22% w dniu 16 lutego.

Najbardziej pogodny dzień zimy to 16 lutego, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 78% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 24 czerwca, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 75%, natomiast w dniu 15 lutego, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 78%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Minas de Matahambre w okresie zimowym szansa, że dzień bedzie obfitował w opady zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się przez cały czas na poziomie około 12%.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 34% w dniu 17 września, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 9% w dniu 21 grudnia.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni w okresie zimowym w: Minas de Matahambre zasadniczo pozostaje taki sam, utrzymując się na stałym poziomie około 32 milimetry przez cały okres i rzadko przekraczając 97 milimetrów lub spadając poniżej 1 milimetrów.

Najniższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 27 milimetrów w dniu 17 grudnia.

Zimą w: Minas de Matahambre, długość dnia wzrasta. Od początku do końca pory roku, długość dnia rośnie o 50 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 34 sekundy i wzrost o 3 minuty i 55 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień zimy to 20 grudnia, kiedy światło dzienne trwa 10 godzin i 45 minut, a najdłuższy dzień to 28 lutego, obejmujący 11 godzin i 41 minut światła dziennego.

Zimą w: Minas de Matahambre słońce wstaje najpóźniej o godz. 07:18 w dniu 15 stycznia, a najwcześniej 20 minut wcześniej o godz. 06:58 w dniu 28 lutego.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 17:50 w dniu 1 grudnia a najpóźniej 48 minut później o godz. 18:38 w dniu 28 lutego.

W 2026 r. w: Minas de Matahambre obowiązuje czas letni, natomiast ani początek ani koniec stosowania czasu letniego nie przypada zimą, więc przez całą tę porę roku obowiązuje czas standardowy.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 06:52 i zachodzi 13 godzin i 31 minut później, o godzinie 20:23, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 07:11 a zachód 10 godzin i 45 minut później, o godzinie 17:56.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca zimą 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że zimą w: Minas de Matahambre danego dnia będzie parno szybko maleje, spadając z 83% do 67% na przestrzeni pory roku.

Zimą najniższa szansa, że będzie parno wynosi 64% w dniu 31 stycznia.

W celach poglądowych, w dniu 8 czerwca, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 100% przypadków, natomiast w dniu 30 stycznia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 64% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru zimą w: Minas de Matahambre zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając od 16,4 kilometra na godzinę o więcej niż 0,3 kilometra na godzinę przez cały okres.

W celach poglądowych, w dniu 5 listopada, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 17,0 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 28 lipca, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 11,7 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Minas de Matahambre zimą wiatr wieje głównie z kierunku wschodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 63% w dniu 3 grudnia.

Minas de Matahambre znajduje się w pobliżu dużego zbiornika wodnego (np. oceanu, morza czy dużego jeziora). Ta część zawiera dane dotyczące średniej temperatury rozległej powierzchni tej wody.

Średnia temperatura wody powierzchniowej w: Minas de Matahambre zimą stopniowo maleje, spadając w ciągu tej pory roku o 1°C, z 27°C do 26°C.

Zimą najniższa średnia temperatura wody powierzchniowej wynosi 26°C w dniu 9 lutego.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Minas de Matahambre temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Minas de Matahambre zimą bardzo szybko maleje, spadając o 4 649°C, z 5 412°C do 763°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Minas de Matahambre zimą wzrasta, rosnąc o tej porze roku o 1,5 kWh, z 4,3 kWh do 5,8 kWh.

Zimą najniższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 4,2 kWh w dniu 24 grudnia.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Minas de Matahambre to: szerokość geograficzna 22,587°, długość geograficzna -83,946° i wysokość 133 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Minas de Matahambre charakteryzują znaczne różnice wysokości terenu, maksymalnie do 203 metry, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 117 metrów. W obrębie 16 kilometrów występują znaczne różnice wysokości terenu (603 metry). W obrębie 80 kilometrów również występują duże różnice wysokości terenu (713 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Minas de Matahambre obejmuje drzewa (80%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje drzewa (63%) i pola uprawne (17%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje woda (58%) i drzewa (19%).