Pogoda jesienią w: Park City Tennessee, Stany Zjednoczone

Maksymalne dzienne temperatury spadają o 17°C, z 30°C do 13°C, rzadko spadając poniżej 6°C lub przekraczając 33°C.

Dzienne temperatury minimalne spadają o 15°C, z 18°C do 3°C, rzadko spadając poniżej -4°C lub przekraczając 21°C.

W celach poglądowych, w dniu 22 lipca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Park City wynoszą zwykle od 20°C do 31°C, natomiast w dniu 23 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od -1°C do 9°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie jesiennym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Evropós, Grecja (odległość: 8 905 kilometrów) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do Park City (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Park City do:

PorównajMapa

Jesienią w: Park City zachmurzenie szybko wzrasta, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone wzrasta z 34% do 49%. Najniższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 32% w dniu 21 września.

Najbardziej pogodny dzień jesieni to 21 września, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 68% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 3 stycznia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 56%, natomiast w dniu 21 września, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 68%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Park City w okresie jesiennym szansa, że dzień będzie obfitował w opady stopniowo wzrasta z 27% na początku tej pory roku do 30% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 41% w dniu 1 lipca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 22% w dniu 13 października.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni jesienią w: Park City bardzo szybko wzrasta, z poziomu 73 milimetry na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 134 milimetry lub spada poniżej 27 milimetrów, do poziomu 128 milimetrów na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 213 milimetrów lub spada poniżej 55 milimetry.

Jesienią w: Park City, długość dnia bardzo szybko maleje. Od początku do końca pory roku, długość dnia maleje o 2 godziny i 55 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni spadek o 1 minuta i 56 sekund i spadek o 13 minut i 35 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień jesieni to 30 listopada, kiedy światło dzienne trwa 9 godzin i 59 minut, a najdłuższy dzień to 1 września, obejmujący 12 godzin i 54 minuty światła dziennego.

Jesienią w: Park City słońce wstaje najpóźniej o godz. 07:06 w dniu 31 października, a najwcześniej 59 minut wcześniej o godz. 06:07 w dniu 1 listopada.

Słońce zachodzi najpóźniej o godz. 19:12 w dniu 1 września a najwcześniej 2 godziny i 38 minut wcześniej, o godz. 16:34 w dniu 30 listopada.

Stosowanie czasu letniego (DST) kończy się o godz. 01:00 w dniu 1 listopada 2026, przesuwając wschód i zachód słońca o godzinę wcześniej.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 05:32 i zachodzi 14 godzin i 31 minut później, o godzinie 20:03, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:50 a zachód 9 godzin i 48 minut później, o godzinie 16:38.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca jesienią 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że jesienią w: Park City danego dnia będzie parno bardzo szybko maleje, spadając z 56% do 0% na przestrzeni pory roku.

W celach poglądowych, w dniu 23 lipca, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 81% przypadków, natomiast w dniu 11 stycznia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 0% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru jesienią w: Park City szybko wzrasta, rosnąc na przestrzeni pory roku z 7,5 kilometra na godzinę do 10,8 kilometra na godzinę.

W celach poglądowych, w dniu 25 lutego, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 12,3 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 28 lipca, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 6,9 kilometra na godzinę.

Jesienią wiatr w: Park City wieje głównie z kierunku południowego od 1 września do 25 września i od 1 października do 30 listopada i północnego od 25 września do 1 października.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

Sezon wegetacyjny w Park City trwa zazwyczaj 6,8 miesiąca (208 dni), od około 4 kwietnia do około 29 października, a jego początek rzadko przypada przed 17 marca lub po 22 kwietnia, natomiast koniec rzadko przypada przed 12 października lub po 15 listopada.

Jesienią w: Park City szansa, że dany dzień mieści się w sezonie wegetacyjnym bardzo szybko maleje, spadając w ciągu tej pory roku z 100% do 0%.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Park City jesienią bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 557°C, z 1 901°C do 2 458°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Park City jesienią bardzo szybko maleje, spadając o tej porze roku o 3,2 kWh, z 5,8 kWh do 2,7 kWh.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Park City to: szerokość geograficzna 35,082°, długość geograficzna -86,571° i wysokość 303 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Park City charakteryzują jedynie niewielkie różnice wysokości terenu, maksymalnie do 101 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 285 metrów. W obrębie 16 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (152 metry). W obrębie 80 kilometrów występują znaczne różnice wysokości terenu (496 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Park City obejmuje pola uprawne (61%) i drzewa (39%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (74%) i drzewa (25%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje pola uprawne (49%) i drzewa (44%).