Pogoda latem w: Madison Alabama, Stany Zjednoczone

Maksymalne dzienne temperatury wzrastają o 2°C, z 29°C do 31°C, rzadko spadając poniżej 24°C lub przekraczając 35°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi 32°C w dniu 22 lipca.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około 20°C, rzadko spadając poniżej 13°C lub przekraczając 24°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi 21°C w dniu 23 lipca.

W celach poglądowych, w dniu 22 lipca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Madison wynoszą zwykle od 21°C do 32°C, natomiast w dniu 23 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 1°C do 10°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie letnim. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Bir el Ater, Algieria (odległość: 8 289 kilometrów); Kafr Takhārīm, Syria (10 202 kilometrów) i Yangzhong, Chiny (12 668 kilometrów) są to odległe obce miejsca o temperaturach najbardziej zbliżonych do Madison (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Madison do:

PorównajMapa

Latem w: Madison zachmurzenie maleje, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone spada z 44% do 34%.

Najbardziej pogodny dzień lata to 13 sierpnia, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 67% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 5 stycznia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 56%, natomiast w dniu 21 września, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 67%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Madison w okresie letnim szansa, że dzień będzie obfitował w opady bardzo szybko maleje z 38% na początku tej pory roku do 27% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 41% w dniu 29 czerwca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 21% w dniu 15 października.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni latem w: Madison maleje, z poziomu 89 milimetrów na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 151 milimetrów lub spada poniżej 38 milimetrów, do poziomu 74 milimetry na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 138 milimetrów lub spada poniżej 24 milimetry.

Najniższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 70 milimetrów w dniu 22 sierpnia.

Latem w: Madison, długość dnia szybko maleje. Od początku do końca pory roku, długość dnia maleje o 1 godzina i 25 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni spadek o 56 sekund i spadek o 6 minut i 31 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień lata to 31 sierpnia, kiedy światło dzienne trwa 12 godzin i 55 minut, a najdłuższy dzień to 21 czerwca, obejmujący 14 godzin i 29 minut światła dziennego.

Latem w: Madison słońce wschodzi najwcześniej o godz. 05:33 w dniu 12 czerwca, a najpóźniej 46 minut później o godz. 06:19 w dniu 31 sierpnia.

Słońce zachodzi najpóźniej o godz. 20:04 w dniu 29 czerwca a najwcześniej 50 minut wcześniej, o godz. 19:14 w dniu 31 sierpnia.

W 2026 r. w: Madison obowiązuje czas letni, natomiast ani początek ani koniec stosowania czasu letniego nie przypada latem, więc przez całą tę porę roku obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 05:34 i zachodzi 14 godzin i 29 minut później, o godzinie 20:03, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:50 a zachód 9 godzin i 50 minut później, o godzinie 16:40.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca latem 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że latem w: Madison danego dnia będzie parno bardzo szybko wzrasta, rosnąc z 42% do 65% na przestrzeni pory roku.

Latem najwyższa szansa, że będzie parno wynosi 87% w dniu 23 lipca.

W celach poglądowych, w dniu 22 lipca, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 87% przypadków, natomiast w dniu 14 stycznia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 0% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru latem w: Madison stopniowo maleje, spadając na przestrzeni pory roku z 8,1 kilometra na godzinę do 7,3 kilometra na godzinę.

W celach poglądowych, w dniu 25 lutego, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 11,8 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 28 lipca, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 6,6 kilometra na godzinę.

Latem najniższa średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 6,6 kilometra na godzinę w dniu 28 lipca.

Latem wiatr w: Madison wieje głównie z kierunku południowego od 1 czerwca do 1 lipca i od 31 lipca do 2 sierpnia, zachodniego od 1 lipca do 31 lipca i północnego od 2 sierpnia do 31 sierpnia.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

Sezon wegetacyjny w Madison trwa zazwyczaj 7,4 miesiąca (226 dni), od około 25 marca do około 5 listopada, a jego początek rzadko przypada przed 4 marca lub po 13 kwietnia, natomiast koniec rzadko przypada przed 18 października lub po 25 listopada.

Lato w: Madison przypada niezawodnie i całkowicie w trakcie sezonu wegetacyjnego.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Madison latem bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 1 359°C, z 723°C do 2 082°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Madison latem stopniowo maleje, spadając o tej porze roku o 0,7 kWh, z 6,6 kWh do 5,9 kWh.

Latem najwyższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 6,6 kWh w dniu 21 czerwca.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Madison to: szerokość geograficzna 34,699°, długość geograficzna -86,748° i wysokość 214 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Madison charakteryzują jedynie niewielkie różnice wysokości terenu, maksymalnie do 85 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 209 metrów. W obrębie 16 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (212 metrów). W obrębie 80 kilometrów występują znaczne różnice wysokości terenu (478 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Madison obejmuje powierzchnie sztuczne (68%) i pola uprawne (30%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (58%) i powierzchnie sztuczne (23%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje pola uprawne (52%) i drzewa (41%).