Pogoda wiosną w: Margaret Alabama, Stany Zjednoczone

Maksymalne dzienne temperatury wzrastają o 12°C, z 16°C do 28°C, rzadko spadając poniżej 9°C lub przekraczając 32°C.

Dzienne temperatury minimalne wzrastają o 13°C, z 5°C do 18°C, rzadko spadając poniżej -2°C lub przekraczając 21°C.

W celach poglądowych, w dniu 22 lipca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Margaret wynoszą zwykle od 22°C do 31°C, natomiast w dniu 23 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 1°C do 11°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie wiosennym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Baiyun, Chiny (odległość: 12 868 kilometrów) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do Margaret (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Margaret do:

PorównajMapa

Wiosną w: Margaret zachmurzenie maleje, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone spada z 51% do 43%. Najniższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 41% w dniu 30 kwietnia.

Najbardziej pogodny dzień wiosny to 30 kwietnia, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 59% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 5 stycznia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 54%, natomiast w dniu 8 października, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 67%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Margaret w okresie wiosennym szansa, że dzień będzie obfitował w opady wzrasta z 31% na początku tej pory roku do 37% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 44% w dniu 9 lipca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 20% w dniu 15 października.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni wiosną w: Margaret szybko maleje, z poziomu 128 milimetrów na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 195 milimetrów lub spada poniżej 58 milimetrów, do poziomu 90 milimetrów na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 148 milimetrów lub spada poniżej 34 milimetry.

Najwyższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 128 milimetrów w dniu 7 marca.

Wiosną w: Margaret, długość dnia bardzo szybko wzrasta. Od początku do końca pory roku, długość dnia rośnie o 2 godziny i 46 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 1 minuta i 49 sekund i wzrost o 12 minut i 44 sekundy w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień wiosny to 1 marca, kiedy światło dzienne trwa 11 godzin i 28 minut, a najdłuższy dzień to 31 maja, obejmujący 14 godzin i 14 minut światła dziennego.

Wiosną w: Margaret słońce wstaje najpóźniej o godz. 07:05 w dniu 8 marca, a najwcześniej 1 godzina i 29 minut wcześniej o godz. 05:36 w dniu 31 maja.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 17:42 w dniu 1 marca a najpóźniej 2 godziny i 8 minut później o godz. 19:50 w dniu 31 maja.

Stosowanie czasu letniego (DST) rozpoczyna się o godz. 03:00 w dniu 8 marca 2026, przesuwając wschód i zachód słońca o godzinę później.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 05:35 i zachodzi 14 godzin i 24 minuty później, o godzinie 19:59, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:46 a zachód 9 godzin i 55 minut później, o godzinie 16:41.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca wiosną 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że wiosną w: Margaret danego dnia będzie parno bardzo szybko wzrasta, rosnąc z 0% do 45% na przestrzeni pory roku.

W celach poglądowych, w dniu 24 lipca, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 90% przypadków, natomiast w dniu 12 stycznia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 0% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru wiosną w: Margaret maleje, spadając na przestrzeni pory roku z 8,6 kilometra na godzinę do 6,2 kilometra na godzinę.

W celach poglądowych, w dniu 26 lutego, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 8,6 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 4 sierpnia, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 5,1 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Margaret wiosną wiatr wieje głównie z kierunku południowego, ze szczytowym udziałem w wysokości 43% w dniu 4 maja.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

Sezon wegetacyjny w Margaret trwa zazwyczaj 7,4 miesiąca (228 dni), od około 28 marca do około 10 listopada, a jego początek rzadko przypada przed 1 marca lub po 18 kwietnia, natomiast koniec rzadko przypada przed 23 października lub po 29 listopada.

Wiosną w: Margaret szansa, że dany dzień mieści się w sezonie wegetacyjnym bardzo szybko wzrasta, rosnąc w ciągu tej pory roku z 10% do 100%.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Margaret wiosną bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 651°C, z 88°C do 739°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Margaret wiosną bardzo szybko wzrasta, rosnąc o tej porze roku o 2,4 kWh, z 4,2 kWh do 6,6 kWh.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Margaret to: szerokość geograficzna 33,686°, długość geograficzna -86,475° i wysokość 204 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Margaret charakteryzują jedynie niewielkie różnice wysokości terenu, maksymalnie do 134 metry, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 232 metrów. W obrębie 16 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (317 metrów). W obrębie 80 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (655 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Margaret obejmuje drzewa (92%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje drzewa (80%) i pola uprawne (11%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje drzewa (64%) i pola uprawne (22%).