Pogoda zimą w: Tiro Indonezja

Dzienne temperatury maksymalne wynoszą około 30°C, rzadko spadając poniżej 28°C lub przekraczając 32°C. Najniższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi 30°C w dniu 17 grudnia.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około 22°C, rzadko spadając poniżej 21°C lub przekraczając 23°C. Najniższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi 22°C w dniu 1 lutego.

W celach poglądowych, w dniu 13 czerwca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Tiro wynoszą zwykle od 23°C do 32°C, natomiast w dniu 30 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 22°C do 30°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie zimowym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Iquitos, Peru (odległość: 18 827 kilometrów) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do Tiro (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Tiro do:

PorównajMapa

Zimą w: Tiro zachmurzenie maleje, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone spada z 90% do 82%. Najniższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 80% w dniu 25 stycznia.

Najbardziej pogodny dzień zimy to 25 stycznia, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 20% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 24 maja, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 95%, natomiast w dniu 24 stycznia, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 20%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Tiro w okresie zimowym szansa, że dzień będzie obfitował w opady bardzo szybko maleje z 54% na początku tej pory roku do 32% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 57% w dniu 17 listopada, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 23% w dniu 28 czerwca.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni zimą w: Tiro bardzo szybko maleje, z poziomu 206 milimetrów na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 319 milimetrów lub spada poniżej 106 milimetrów, do poziomu 99 milimetrów na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 181 milimetrów lub spada poniżej 29 milimetrów.

Najniższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 98 milimetrów w dniu 25 lutego.

Zimą w: Tiro, długość dnia zasadniczo pozostaje taka sama. Najkrótszy dzień zimy to 22 grudnia, kiedy światło dzienne trwa 11 godzin i 49 minut, a najdłuższy dzień to 28 lutego, obejmujący 12 godzin i 1 minuta światła dziennego.

Zimą w: Tiro słońce wschodzi najwcześniej o godz. 06:29 w dniu 1 grudnia, a najpóźniej 23 minuty później o godz. 06:52 w dniu 4 lutego.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 18:20 w dniu 1 grudnia a najpóźniej 29 minut później o godz. 18:49 w dniu 24 lutego.

W 2026 r. w Tiro nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 06:25 i zachodzi 12 godzin i 25 minut później, o godzinie 18:50, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:39 a zachód 11 godzin i 49 minut później, o godzinie 18:28.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca zimą 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że zimą w: Tiro danego dnia będzie parno zasadniczo pozostaje takie samo, utrzymując się na stałym poziomie około 100% przez cały okres.

W celach poglądowych, w dniu 25 marca, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 100% przypadków, natomiast w dniu 12 lipca, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 99% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru zimą w: Tiro zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając od 8,1 kilometra na godzinę o więcej niż 1,1 kilometra na godzinę przez cały okres.

W celach poglądowych, w dniu 6 sierpnia, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 11,0 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 4 kwietnia, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 6,5 kilometra na godzinę.

Zimą najwyższa średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 9,3 kilometra na godzinę w dniu 4 stycznia.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Tiro zimą wiatr wieje głównie z kierunku wschodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 72% w dniu 3 stycznia.

Tiro znajduje się w pobliżu dużego zbiornika wodnego (np. oceanu, morza czy dużego jeziora). Ta część zawiera dane dotyczące średniej temperatury rozległej powierzchni tej wody.

Średnia temperatura wody powierzchniowej w: Tiro zimą zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się w ciągu tej pory roku na stałym poziomie około 29°C.

Zimą najniższa średnia temperatura wody powierzchniowej wynosi 29°C w dniu 22 grudnia.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Tiro temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Tiro zimą bardzo szybko maleje, spadając o 4 492°C, z 5 408°C do 916°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Tiro zimą wzrasta, rosnąc o tej porze roku o 1,5 kWh, z 4,0 kWh do 5,4 kWh.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Tiro to: szerokość geograficzna 5,192°, długość geograficzna 95,937° i wysokość 113 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Tiro charakteryzują bardzo znaczne różnice wysokości terenu, maksymalnie do 277 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 125 metrów. W obrębie 16 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (1 747 metrów). W obrębie 80 kilometrów również występują ogromne różnice wysokości terenu (2 798 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Tiro obejmuje pola uprawne (45%) i drzewa (41%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje drzewa (52%) i pola uprawne (36%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje drzewa (40%) i woda (38%).