Pogoda wiosną w: Sibigo Indonezja

Dzienne temperatury maksymalne wynoszą około 29°C, rzadko spadając poniżej 27°C lub przekraczając 30°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi 29°C w dniu 25 maja.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około 28°C, rzadko spadając poniżej 27°C lub przekraczając 29°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi 28°C w dniu 21 maja.

W celach poglądowych, w dniu 17 maja, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Sibigo wynoszą zwykle od 28°C do 29°C, natomiast w dniu 28 października, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 27°C do 27°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie wiosennym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

San Andrés, Kolumbia (odległość: 18 300 kilometrów); Tofol, Mikronezja (7 452 kilometrów) i Majuro, Wyspy Marshalla (8 375 kilometrów) są to odległe obce miejsca o temperaturach najbardziej zbliżonych do Sibigo (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Sibigo do:

PorównajMapa

Wiosną w: Sibigo zachmurzenie stopniowo wzrasta, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone wzrasta z 82% do 90%. Najwyższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 91% w dniu 26 maja. Najniższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 82% w dniu 6 marca.

Najbardziej pogodny dzień wiosny to 6 marca, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 18% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 7 października, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 92%, natomiast w dniu 30 grudnia, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 19%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Sibigo w okresie wiosennym szansa, że dzień będzie obfitował w opady wzrasta z 43% na początku tej pory roku do 47% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 71% w dniu 8 listopada, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 39% w dniu 7 lutego.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni wiosną w: Sibigo szybko wzrasta, z poziomu 102 milimetry na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 191 milimetrów lub spada poniżej 31 milimetrów, do poziomu 131 milimetrów na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 230 milimetrów lub spada poniżej 48 milimetrów.

Najwyższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 171 milimetrów w dniu 30 kwietnia.

Wiosną w: Sibigo, długość dnia zasadniczo pozostaje taka sama. Najkrótszy dzień wiosny to 1 marca, kiedy światło dzienne trwa 12 godzin i 4 minuty, a najdłuższy dzień to 31 maja, obejmujący 12 godzin i 16 minut światła dziennego.

Wiosną w: Sibigo słońce wstaje najpóźniej o godz. 06:46 w dniu 1 marca, a najwcześniej 22 minuty wcześniej o godz. 06:25 w dniu 21 maja.

Słońce zachodzi najpóźniej o godz. 18:50 w dniu 1 marca a najwcześniej 11 minut wcześniej, o godz. 18:39 w dniu 7 maja.

W 2026 r. w Sibigo nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 06:29 i zachodzi 12 godzin i 17 minut później, o godzinie 18:46, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:35 a zachód 11 godzin i 58 minut później, o godzinie 18:33.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca wiosną 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że wiosną w: Sibigo danego dnia będzie parno zasadniczo pozostaje takie samo, utrzymując się na stałym poziomie około 100% przez cały okres.

W celach poglądowych, w dniu 1 stycznia, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 100% przypadków, natomiast w dniu 15 lipca, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 100% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru wiosną w: Sibigo zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając od 10,9 kilometra na godzinę o więcej niż 0,6 kilometra na godzinę przez cały okres.

W celach poglądowych, w dniu 1 listopada, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 12,8 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 16 maja, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 10,2 kilometra na godzinę.

Wiosną najwyższa średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 11,5 kilometra na godzinę w dniu 29 marca. Wiosną najniższa średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 10,2 kilometra na godzinę w dniu 16 maja.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Sibigo wiosną wiatr wieje głównie z kierunku zachodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 63% w dniu 23 kwietnia.

Sibigo znajduje się w pobliżu dużego zbiornika wodnego (np. oceanu, morza czy dużego jeziora). Ta część zawiera dane dotyczące średniej temperatury rozległej powierzchni tej wody.

Średnia temperatura wody powierzchniowej w: Sibigo wiosną zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się w ciągu tej pory roku na stałym poziomie około 30°C.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Sibigo temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Sibigo wiosną bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 1 644°C, z 1 062°C do 2 706°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Sibigo wiosną zasadniczo pozostaje takie samo, nie odbiegając o tej porze roku od 4,5 kWh o więcej niż 0,3 kWh.

Wiosną najniższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 4,2 kWh w dniu 23 kwietnia.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Sibigo to: szerokość geograficzna 2,839°, długość geograficzna 95,913° i wysokość 9 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Sibigo charakteryzują znaczne różnice wysokości terenu, maksymalnie do 245 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 20 metrów. W obrębie 16 kilometrów występują znaczne różnice wysokości terenu (409 metrów). W obrębie 80 kilometrów również występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (597 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Sibigo obejmuje woda (66%) i drzewa (23%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje woda (49%) i drzewa (35%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje woda (92%).