Pogoda wiosną w: Chauk Mjanma (Birma)

Dzienne temperatury maksymalne wynoszą około 38°C, rzadko spadając poniżej 33°C lub przekraczając 43°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi 40°C w dniu 19 kwietnia.

Dzienne temperatury minimalne wzrastają o 8°C, z 19°C do 27°C, rzadko spadając poniżej 17°C lub przekraczając 29°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi 27°C w dniu 23 maja.

W celach poglądowych, w dniu 17 kwietnia, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Chauk wynoszą zwykle od 26°C do 40°C, natomiast w dniu 14 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 15°C do 32°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie wiosennym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Keïta, Niger (odległość: 9 342 kilometrów); Kumagunnam, Nigeria (8 907 kilometrów) i Wad Madani, Sudan (6 506 kilometrów) są to odległe obce miejsca o temperaturach najbardziej zbliżonych do Chauk (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Chauk do:

PorównajMapa

Wiosną w: Chauk zachmurzenie bardzo szybko wzrasta, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone wzrasta z 18% do 80%.

Najbardziej pogodny dzień wiosny to 2 marca, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 82% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 29 lipca, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 90%, natomiast w dniu 23 lutego, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 84%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Chauk w okresie wiosennym szansa, że dzień będzie obfitował w opady bardzo szybko wzrasta z 1% na początku tej pory roku do 18% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 26% w dniu 30 czerwca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 0% w dniu 15 lutego.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni wiosną w: Chauk szybko wzrasta, z poziomu 1 milimetr na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 4 milimetry lub spada poniżej -0 milimetrów, do poziomu 37 milimetrów na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 113 milimetrów lub spada poniżej -0 milimetrów.

Wiosną w: Chauk, długość dnia szybko wzrasta. Od początku do końca pory roku, długość dnia rośnie o 1 godzina i 35 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 1 minuta i 2 sekundy i wzrost o 7 minut i 17 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień wiosny to 1 marca, kiedy światło dzienne trwa 11 godzin i 44 minuty, a najdłuższy dzień to 31 maja, obejmujący 13 godzin i 19 minut światła dziennego.

Wiosną w: Chauk słońce wstaje najpóźniej o godz. 06:31 w dniu 1 marca, a najwcześniej 1 godzina i 2 minuty wcześniej o godz. 05:29 w dniu 31 maja.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 18:15 w dniu 1 marca a najpóźniej 33 minuty później o godz. 18:47 w dniu 31 maja.

W 2026 r. w Chauk nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 05:30 i zachodzi 13 godzin i 24 minuty później, o godzinie 18:54, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:42 a zachód 10 godzin i 52 minuty później, o godzinie 17:34.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca wiosną 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że wiosną w: Chauk danego dnia będzie parno bardzo szybko wzrasta, rosnąc z 1% do 90% na przestrzeni pory roku.

W celach poglądowych, w dniu 12 sierpnia, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 100% przypadków, natomiast w dniu 26 stycznia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 0% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru wiosną w: Chauk bardzo szybko wzrasta, rosnąc na przestrzeni pory roku z 9,1 kilometra na godzinę do 16,3 kilometra na godzinę.

W celach poglądowych, w dniu 27 czerwca, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 20,2 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 16 grudnia, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 7,1 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Chauk wiosną wiatr wieje głównie z kierunku południowego, ze szczytowym udziałem w wysokości 78% w dniu 31 maja.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Chauk temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Chauk wiosną bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 1 664°C, z 800°C do 2 464°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Chauk wiosną stopniowo maleje, spadając o tej porze roku o 0,9 kWh, z 6,3 kWh do 5,4 kWh.

Wiosną najwyższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 6,5 kWh w dniu 31 marca.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Chauk to: szerokość geograficzna 20,899°, długość geograficzna 94,818° i wysokość 59 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Chauk charakteryzują jedynie niewielkie różnice wysokości terenu, maksymalnie do 115 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 70 metrów. W obrębie 16 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (303 metry). W obrębie 80 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (1 461 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Chauk obejmuje pola uprawne (47%) i woda (33%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (81%) i woda (11%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje pola uprawne (77%).