Pogoda zimą w: Nagqu Chiny

Dzienne temperatury maksymalne wynoszą około -2°C, rzadko spadając poniżej -8°C lub przekraczając 4°C. Najniższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi -4°C w dniu 17 stycznia.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około -17°C, rzadko spadając poniżej -22°C lub przekraczając -11°C. Najniższa średnia dzienna temperatura minimalna wynosi -19°C w dniu 24 stycznia.

W celach poglądowych, w dniu 27 czerwca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Nagqu wynoszą zwykle od 3°C do 19°C, natomiast w dniu 22 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od -19°C do -4°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie zimowym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Grande Cache, Alberta, Kanada (odległość: 10 080 kilometrów); Big Sky, Montana, Stany Zjednoczone (11 179 kilometrów) i Leadville, Kolorado, Stany Zjednoczone (11 948 kilometrów) są to odległe obce miejsca o temperaturach najbardziej zbliżonych do Nagqu (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Nagqu do:

PorównajMapa

Zimą w: Nagqu zachmurzenie bardzo szybko wzrasta, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone wzrasta z 26% do 49%.

Najbardziej pogodny dzień zimy to 1 grudnia, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 74% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 6 sierpnia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 57%, natomiast w dniu 27 listopada, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 74%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Nagqu w okresie zimowym szansa, że dzień bedzie obfitował w opady zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się przez cały czas na poziomie około 1%.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 45% w dniu 5 lipca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 0% w dniu 12 grudnia.

Zimą w: Nagqu, długość dnia szybko wzrasta. Od początku do końca pory roku, długość dnia rośnie o 1 godzina i 13 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 49 sekund i wzrost o 5 minut i 42 sekundy w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień zimy to 21 grudnia, kiedy światło dzienne trwa 10 godzin i 6 minut, a najdłuższy dzień to 28 lutego, obejmujący 11 godzin i 28 minut światła dziennego.

Zimą w: Nagqu słońce wstaje najpóźniej o godz. 06:52 w dniu 10 stycznia, a najwcześniej 31 minut wcześniej o godz. 06:20 w dniu 28 lutego.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 16:48 w dniu 3 grudnia a najpóźniej 1 godzina i 0 minut później o godz. 17:48 w dniu 28 lutego.

W 2026 r. w Nagqu nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 04:47 i zachodzi 14 godzin i 12 minut później, o godzinie 18:59, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:46 a zachód 10 godzin i 6 minut później, o godzinie 16:53.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca zimą 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że zimą w: Nagqu danego dnia będzie parno zasadniczo pozostaje takie samo, utrzymując się na stałym poziomie około 0% przez cały okres.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru zimą w: Nagqu szybko wzrasta, rosnąc na przestrzeni pory roku z 17,3 kilometra na godzinę do 22,1 kilometra na godzinę.

W celach poglądowych, w dniu 26 lutego, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 22,1 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 19 sierpnia, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 10,5 kilometra na godzinę.

Zimą najwyższa średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 22,1 kilometra na godzinę w dniu 28 lutego.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Nagqu zimą wiatr wieje głównie z kierunku zachodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 87% w dniu 29 stycznia.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

Sezon wegetacyjny w Nagqu trwa zazwyczaj 1,6 miesiąca (50 dni), od około 27 czerwca do około 15 sierpnia i rzadko rozpoczyna się przed 4 czerwca lub dobiega końca po 12 września.

Zima w: Nagqu przypada niezawodnie i całkowicie poza sezonem wegetacyjnym.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Nagqu zimą szybko maleje, spadając o 298°C, z 298°C do 0°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Nagqu zimą wzrasta, rosnąc o tej porze roku o 1,3 kWh, z 4,4 kWh do 5,6 kWh.

Zimą najniższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 4,0 kWh w dniu 29 grudnia.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Nagqu to: szerokość geograficzna 31,403°, długość geograficzna 92,003° i wysokość 4 536 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Nagqu charakteryzują znaczne różnice wysokości terenu, maksymalnie do 244 metry, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 4 548 metrów. W obrębie 16 kilometrów występują znaczne różnice wysokości terenu (545 metrów). W obrębie 80 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (2 394 metry).

Teren w obrębie 3 kilometry od Nagqu obejmuje użytki zielone (92%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje użytki zielone (92%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje użytki zielone (92%).