Pogoda wiosną w: Hājo Asam, Indie

Maksymalne dzienne temperatury wzrastają o 4°C, z 27°C do 31°C, rzadko spadając poniżej 24°C lub przekraczając 34°C.

Dzienne temperatury minimalne wzrastają o 10°C, z 15°C do 25°C, rzadko spadając poniżej 13°C lub przekraczając 26°C.

W celach poglądowych, w dniu 14 sierpnia, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Hājo wynoszą zwykle od 26°C do 32°C, natomiast w dniu 11 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 12°C do 22°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie wiosennym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Nuevo Progreso, Meksyk (odległość: 14 442 kilometrów) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do Hājo (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Hājo do:

PorównajMapa

Wiosną w: Hājo zachmurzenie bardzo szybko wzrasta, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone wzrasta z 10% do 38%.

Najbardziej pogodny dzień wiosny to 3 marca, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 90% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 8 sierpnia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 86%, natomiast w dniu 17 lutego, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 91%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Hājo w okresie wiosennym szansa, że dzień będzie obfitował w opady bardzo szybko wzrasta z 13% na początku tej pory roku do 65% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 77% w dniu 6 lipca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 3% w dniu 10 grudnia.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni wiosną w: Hājo bardzo szybko wzrasta, z poziomu 24 milimetry na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 58 milimetrów lub spada poniżej 2 milimetr, do poziomu 268 milimetrów na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 436 milimetrów lub spada poniżej 130 milimetrów.

Wiosną w: Hājo, długość dnia bardzo szybko wzrasta. Od początku do końca pory roku, długość dnia rośnie o 2 godziny i 2 minuty, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 1 minuta i 21 sekund i wzrost o 9 minut i 25 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień wiosny to 1 marca, kiedy światło dzienne trwa 11 godzin i 37 minut, a najdłuższy dzień to 31 maja, obejmujący 13 godzin i 40 minut światła dziennego.

Wiosną w: Hājo słońce wstaje najpóźniej o godz. 05:47 w dniu 1 marca, a najwcześniej 1 godzina i 16 minut wcześniej o godz. 04:31 w dniu 31 maja.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 17:25 w dniu 1 marca a najpóźniej 46 minut później o godz. 18:11 w dniu 31 maja.

W 2026 r. w Hājo nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 04:32 i zachodzi 13 godzin i 47 minut później, o godzinie 18:19, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:06 a zachód 10 godzin i 30 minut później, o godzinie 16:36.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca wiosną 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że wiosną w: Hājo danego dnia będzie parno bardzo szybko wzrasta, rosnąc z 7% do 100% na przestrzeni pory roku.

W celach poglądowych, w dniu 19 czerwca, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 100% przypadków, natomiast w dniu 7 stycznia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 1% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru wiosną w: Hājo stopniowo wzrasta, rosnąc na przestrzeni pory roku z 6,5 kilometra na godzinę do 7,6 kilometra na godzinę.

W celach poglądowych, w dniu 3 czerwca, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 7,7 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 21 stycznia, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 5,4 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w: Hājo wiosną wiatr wieje głównie z kierunku zachodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 47% w dniu 31 marca.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Hājo temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Hājo wiosną bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 1 346°C, z 471°C do 1 817°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Hājo wiosną stopniowo wzrasta, rosnąc o tej porze roku o 0,6 kWh, z 5,7 kWh do 6,3 kWh.

Wiosną najwyższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 6,6 kWh w dniu 17 kwietnia.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Hājo to: szerokość geograficzna 26,245°, długość geograficzna 91,525° i wysokość 58 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Hājo charakteryzują znaczne różnice wysokości terenu, maksymalnie do 178 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 53 metry. W obrębie 16 kilometrów występują znaczne różnice wysokości terenu (338 metrów). W obrębie 80 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (2 373 metry).

Teren w obrębie 3 kilometry od Hājo obejmuje pola uprawne (97%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (80%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje pola uprawne (58%) i drzewa (22%).