Pogoda jesienią w: Chhāgalnāiya Bangladesz

Maksymalne dzienne temperatury spadają o 4°C, z 31°C do 28°C, rzadko spadając poniżej 26°C lub przekraczając 34°C. Najwyższa średnia dzienna temperatura maksymalna wynosi 32°C w dniu 18 września.

Dzienne temperatury minimalne spadają o 10°C, z 25°C do 15°C, rzadko spadając poniżej 13°C lub przekraczając 26°C.

W celach poglądowych, w dniu 18 kwietnia, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Chhāgalnāiya wynoszą zwykle od 23°C do 33°C, natomiast w dniu 12 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 11°C do 25°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych w okresie jesiennym. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Cuauhtémoc, Meksyk (odległość: 14 858 kilometrów); Kariba, Zimbabwe (8 120 kilometrów) i Kyela, Tanzania (7 252 kilometrów) są to odległe obce miejsca o temperaturach najbardziej zbliżonych do Chhāgalnāiya (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Chhāgalnāiya do:

PorównajMapa

Jesienią w: Chhāgalnāiya zachmurzenie bardzo szybko maleje, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone spada z 86% do 20%.

Najbardziej pogodny dzień jesieni to 30 listopada, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 80% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 30 lipca, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 90%, natomiast w dniu 17 lutego, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 88%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W: Chhāgalnāiya w okresie jesiennym szansa, że dzień będzie obfitował w opady bardzo szybko maleje z 64% na początku tej pory roku do 4% pod koniec pory roku.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 74% w dniu 30 lipca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 2% w dniu 3 stycznia.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę dla pory roku ale również zmiany w ciągu tej pory roku, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni jesienią w: Chhāgalnāiya bardzo szybko maleje, z poziomu 256 milimetrów na początku pory roku, kiedy rzadko przekracza on 422 milimetry lub spada poniżej 109 milimetrów, do poziomu 18 milimetrów na koniec pory roku, kiedy rzadko przekracza on 58 milimetrów.

Jesienią w: Chhāgalnāiya, długość dnia szybko maleje. Od początku do końca pory roku, długość dnia maleje o 1 godzina i 45 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni spadek o 1 minuta i 10 sekund i spadek o 8 minut i 10 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień jesieni to 30 listopada, kiedy światło dzienne trwa 10 godzin i 50 minut, a najdłuższy dzień to 1 września, obejmujący 12 godzin i 35 minut światła dziennego.

Jesienią w: Chhāgalnāiya słońce wschodzi najwcześniej o godz. 05:36 w dniu 1 września, a najpóźniej 41 minut później o godz. 06:17 w dniu 30 listopada.

Słońce zachodzi najpóźniej o godz. 18:11 w dniu 1 września a najwcześniej 1 godzina i 4 minuty wcześniej, o godz. 17:07 w dniu 28 listopada.

W 2026 r. w Chhāgalnāiya nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 05:09 i zachodzi 13 godzin i 33 minuty później, o godzinie 18:42, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:30 a zachód 10 godzin i 43 minuty później, o godzinie 17:13.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca jesienią 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że jesienią w: Chhāgalnāiya danego dnia będzie parno bardzo szybko maleje, spadając z 100% do 28% na przestrzeni pory roku.

W celach poglądowych, w dniu 10 czerwca, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 100% przypadków, natomiast w dniu 10 stycznia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 3% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru jesienią w: Chhāgalnāiya maleje, spadając na przestrzeni pory roku z 9,4 kilometra na godzinę do 6,2 kilometra na godzinę.

W celach poglądowych, w dniu 6 lipca, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 12,7 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 13 października, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 6,1 kilometra na godzinę.

Jesienią najniższa średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 6,1 kilometra na godzinę w dniu 13 października.

Jesienią wiatr w: Chhāgalnāiya wieje głównie z kierunku południowego od 1 września do 10 października i północnego od 10 października do 30 listopada.

Chhāgalnāiya znajduje się w pobliżu dużego zbiornika wodnego (np. oceanu, morza czy dużego jeziora). Ta część zawiera dane dotyczące średniej temperatury rozległej powierzchni tej wody.

Średnia temperatura wody powierzchniowej w: Chhāgalnāiya jesienią maleje, spadając w ciągu tej pory roku o 4°C, z 28°C do 24°C.

Jesienią najwyższa średnia temperatura wody powierzchniowej wynosi 28°C w dniu 25 września.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Chhāgalnāiya temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Chhāgalnāiya jesienią bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 1 388°C, z 3 712°C do 5 100°C w miarę upływu tej pory roku.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w: Chhāgalnāiya jesienią zasadniczo pozostaje takie samo, nie odbiegając o tej porze roku od 4,6 kWh o więcej niż 0,3 kWh.

Jesienią najniższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne wynosi 4,2 kWh w dniu 24 września.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Chhāgalnāiya to: szerokość geograficzna 23,025°, długość geograficzna 91,511° i wysokość 13 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Chhāgalnāiya charakteryzują jedynie niewielkie różnice wysokości terenu, maksymalnie do 36 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 11 metrów. W obrębie 16 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (156 metrów). W obrębie 80 kilometrów występują znaczne różnice wysokości terenu (558 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Chhāgalnāiya obejmuje pola uprawne (50%) i użytki zielone (50%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (40%) i użytki zielone (33%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje drzewa (31%) i pola uprawne (23%).