Pogoda w ’Elb el Jmel w miesiącu kwiecień Mauretania

Maksymalne dzienne temperatury wzrastają o 2°C, z 38°C do 40°C, rzadko spadając poniżej 34°C lub przekraczając 44°C.

Dzienne temperatury minimalne wzrastają o 2°C, z 23°C do 25°C, rzadko spadając poniżej 19°C lub przekraczając 29°C.

W celach poglądowych, w dniu 26 maja, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: ’Elb el Jmel wynoszą zwykle od 27°C do 42°C, natomiast w dniu 12 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 17°C do 31°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych na przestrzeni kwartału z naciskiem na miesiąc kwiecień. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Wad Madani, Sudan (odległość: 5 086 kilometrów) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do ’Elb el Jmel (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj ’Elb el Jmel do:

PorównajMapa

W miesiącu kwiecień w ’Elb el Jmel zachmurzenie zasadniczo pozostaje takie samo, a niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone przez około 30% czasu przez cały miesiąc.

Najbardziej pogodny dzień miesiąca to 28 kwietnia, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 72% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 24 sierpnia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 59%, natomiast w dniu 21 maja, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 74%.

W ciągu miesiąca kwiecień w ’Elb el Jmel, długość dnia stopniowo wzrasta. Od początku do końca miesiąca, długość dnia rośnie o 26 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 54 sekundy i wzrost o 6 minut i 19 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień miesiąca to 1 kwietnia, kiedy światło dzienne trwa 12 godzin i 18 minut, a najdłuższy dzień to 30 kwietnia, obejmujący 12 godzin i 44 minuty światła dziennego.

W ciągu miesiąca, w ’Elb el Jmel słońce wstaje najpóźniej o godz. 06:50 w dniu 1 kwietnia, a najwcześniej 20 minut wcześniej o godz. 06:30 w dniu 30 kwietnia.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 19:09 w dniu 1 kwietnia a najpóźniej 6 minut później o godz. 19:15 w dniu 30 kwietnia.

W 2026 r. w ’Elb el Jmel nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 06:23 i zachodzi 13 godzin i 9 minut później, o godzinie 19:32, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 07:20 a zachód 11 godzin i 7 minut później, o godzinie 18:27.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca za kwiecień 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że w ’Elb el Jmel w miesiącu kwiecień danego dnia będzie parno zasadniczo pozostaje takie samo, utrzymując się na stałym poziomie około 0% przez cały miesiąc.

W celach poglądowych, w dniu 28 sierpnia, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 93% przypadków, natomiast w dniu 15 kwietnia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 0% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru w miesiącu kwiecień w ’Elb el Jmel zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając od 17,2 kilometra na godzinę o więcej niż 0,3 kilometra na godzinę przez cały miesiąc.

W celach poglądowych, w dniu 14 maja, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 17,6 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 3 października, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 11,9 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w ’Elb el Jmel w ciągu miesiąca kwiecień wiatr wieje głównie z kierunku północnego, ze szczytowym udziałem w wysokości 77% w dniu 29 kwietnia.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W ’Elb el Jmel temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: ’Elb el Jmel w miesiącu kwiecień bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 534°C, z 1 384°C do 1 918°C w miarę upływu miesiąca.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w ’Elb el Jmel w miesiącu kwiecień zasadniczo pozostaje takie samo, nie odbiegając od 7,3 kWh o więcej niż 0,1 kWh przez cały miesiąc.

Najwyższe średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w miesiącu kwiecień wynosi 7,4 kWh w dniu 29 kwietnia.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne ’Elb el Jmel to: szerokość geograficzna 17,010°, długość geograficzna -13,971° i wysokość 44 m n.p.m.

Topografia terenu w obrębie 3 kilometry od ’Elb el Jmel jest zasadniczo płaska, z maksymalną różnicą wysokości wynoszącą 29 metrów i średnią wysokością nad poziomem morza wynoszącą 42 metrów. W obrębie 16 kilometrów teren jest zasadniczo płaski (58 metrów). W obrębie 80 kilometrów również występują jedynie niewielkie różnice wysokości terenu (143 metry).

Teren w obrębie 3 kilometry od ’Elb el Jmel obejmuje użytki zielone (100%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje użytki zielone (87%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje użytki zielone (73%) i goła gleba (17%).