Pogoda w Pariaguán w miesiącu luty Wenezuela

Maksymalne dzienne temperatury wzrastają o 1°C, z 33°C do 34°C, rzadko spadając poniżej 30°C lub przekraczając 36°C.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około 22°C, rzadko spadając poniżej 20°C lub przekraczając 23°C.

W celach poglądowych, w dniu 27 marca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Pariaguán wynoszą zwykle od 23°C do 35°C, natomiast w dniu 16 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 21°C do 32°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych na przestrzeni kwartału z naciskiem na miesiąc luty. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Dipolo, Filipiny (odległość: 17 993 kilometry) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do Pariaguán (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Pariaguán do:

PorównajMapa

W miesiącu luty w Pariaguán zachmurzenie stopniowo wzrasta, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone wzrasta z 67% do 71%.

Najbardziej pogodny dzień miesiąca to 4 lutego, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 33% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 22 kwietnia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 80%, natomiast w dniu 12 lipca, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 46%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W Pariaguán w ciągu miesiąca luty szansa, że dzień bedzie obfitował w opady zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się na poziomie około 5% przez cały miesiąc.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 66% w dniu 28 czerwca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 4% w dniu 16 marca.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę miesięczną ale również zmiany w ciągu miesiąca, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni w ciągu miesiąca luty w Pariaguán zasadniczo pozostaje taki sam, utrzymując się na stałym poziomie około 5 milimetrów przez cały okres i rzadko przekraczając 16 milimetrów.

W ciągu miesiąca luty w Pariaguán, długość dnia zasadniczo pozostaje taka sama. Najkrótszy dzień miesiąca to 1 lutego, kiedy światło dzienne trwa 11 godzin i 45 minut, a najdłuższy dzień to 28 lutego, obejmujący 11 godzin i 57 minut światła dziennego.

W ciągu miesiąca, w Pariaguán słońce wstaje najpóźniej o godz. 06:39 w dniu 1 lutego, a najwcześniej 7 minut wcześniej o godz. 06:32 w dniu 28 lutego.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 18:25 w dniu 1 lutego a najpóźniej 5 minut później o godz. 18:29 w dniu 28 lutego.

W 2026 r. w Pariaguán nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 06:01 i zachodzi 12 godzin i 38 minut później, o godzinie 18:39, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:28 a zachód 11 godzin i 37 minut później, o godzinie 18:05.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca za luty 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że w Pariaguán w miesiącu luty danego dnia będzie parno stopniowo maleje, spadając z 51% do 46% w ciągu miesiąca.

W celach poglądowych, w dniu 10 sierpnia, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 98% przypadków, natomiast w dniu 1 marca, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 46% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru w miesiącu luty w Pariaguán stopniowo wzrasta, rosnąc z 19,1 kilometra na godzinę do 20,4 kilometra na godzinę w ciągu miesiąca.

W celach poglądowych, w dniu 18 marca, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 20,6 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 6 września, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 11,6 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w Pariaguán w ciągu miesiąca luty wiatr wieje głównie z kierunku wschodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 87% w dniu 3 lutego.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Pariaguán temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Pariaguán w miesiącu luty szybko wzrasta, rosnąc o 434°C, z 505°C do 939°C w miarę upływu miesiąca.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w Pariaguán w miesiącu luty zasadniczo pozostaje takie samo, nie odbiegając od 6,6 kWh o więcej niż 0,2 kWh przez cały miesiąc.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Pariaguán to: szerokość geograficzna 8,844°, długość geograficzna -64,711° i wysokość 276 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Pariaguán charakteryzują jedynie niewielkie różnice wysokości terenu, maksymalnie do 70 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 252 metrów. W obrębie 16 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (202 metry). W obrębie 80 kilometrów występują znaczne różnice wysokości terenu (313 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Pariaguán obejmuje użytki zielone (38%), drzewa (24%), krzewy (19%) i pola uprawne (17%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje użytki zielone (51%) i drzewa (27%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje użytki zielone (61%) i drzewa (23%).