Pogoda w Santiago de Cuba w miesiącu lipiec Kuba

Dzienne temperatury maksymalne wynoszą około 32°C, rzadko spadając poniżej 30°C lub przekraczając 33°C.

Dzienne temperatury minimalne wynoszą około 24°C, rzadko spadając poniżej 23°C lub przekraczając 26°C.

W celach poglądowych, w dniu 8 sierpnia, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Santiago de Cuba wynoszą zwykle od 25°C do 32°C, natomiast w dniu 22 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 21°C do 29°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych na przestrzeni kwartału z naciskiem na miesiąc lipiec. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Dar es Salam, Tanzania (odległość: 12 899 kilometrów) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do Santiago de Cuba (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Santiago de Cuba do:

PorównajMapa

W miesiącu lipiec w Santiago de Cuba zachmurzenie zasadniczo pozostaje takie samo, a niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone przez około 69% czasu przez cały miesiąc. Najniższe prawdopodobieństwo, że będzie pochmurno lub że wystąpi znaczne zachmurzenie wynosi 68% w dniu 13 lipca.

Najbardziej pogodny dzień miesiąca to 13 lipca, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 32% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 14 czerwca, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 75%, natomiast w dniu 30 stycznia, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 84%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W Santiago de Cuba w ciągu miesiąca lipiec szansa, że dzień będzie obfitował w opady stopniowo wzrasta z 8% na początku miesiąca do 10% pod koniec miesiąca.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 22% w dniu 10 października, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 4% w dniu 7 stycznia.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę miesięczną ale również zmiany w ciągu miesiąca, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni w ciągu miesiąca lipiec w Santiago de Cuba zasadniczo pozostaje taki sam, utrzymując się na stałym poziomie około 21 milimetrów przez cały okres i rzadko przekraczając 58 milimetrów.

Najniższa średnia kumulacja w okresie 31-dniowym wynosi 18 milimetrów w dniu 8 lipca.

W ciągu miesiąca lipiec w Santiago de Cuba, długość dnia stopniowo maleje. Od początku do końca miesiąca, długość dnia maleje o 17 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni spadek o 34 sekundy i spadek o 3 minuty i 58 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień miesiąca to 31 lipca, kiedy światło dzienne trwa 13 godzin i 2 minuty, a najdłuższy dzień to 1 lipca, obejmujący 13 godzin i 19 minut światła dziennego.

W ciągu miesiąca, w Santiago de Cuba słońce wstaje najwcześniej o godz. 06:27 w dniu 1 lipca, a najpóźniej 11 minut później o godz. 06:38 w dniu 31 lipca.

Słońce zachodzi najpóźniej o godz. 19:47 w dniu 4 lipca a najwcześniej 6 minut wcześniej, o godz. 19:40 w dniu 31 lipca.

W 2026 r. w Santiago de Cuba obowiązuje czas letni, natomiast stosowanie czasu letniego nie rozpoczyna się ani nie kończy w miesiącu lipiec, czas letni obowiązuje więc przez cały ten miesiąc.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 06:24 i zachodzi 13 godzin i 21 minut później, o godzinie 19:45, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:33 a zachód 10 godzin i 55 minut później, o godzinie 17:29.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca za lipiec 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że w Santiago de Cuba w miesiącu lipiec danego dnia będzie parno zasadniczo pozostaje takie samo, utrzymując się na stałym poziomie około 97% przez cały miesiąc.

W celach poglądowych, w dniu 26 sierpnia, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 98% przypadków, natomiast w dniu 26 lutego, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 60% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru w miesiącu lipiec w Santiago de Cuba zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając od 14,0 kilometra na godzinę o więcej niż 0,2 kilometra na godzinę przez cały miesiąc.

W celach poglądowych, w dniu 19 grudnia, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 16,0 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 2 października, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 11,4 kilometra na godzinę.

Najwyższa średnia dobowa prędkość wiatru w miesiącu lipiec wynosi 14,2 kilometra na godzinę w dniu 18 lipca.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w Santiago de Cuba w ciągu miesiąca lipiec wiatr wieje głównie z kierunku wschodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 90% w dniu 19 lipca.

Santiago de Cuba znajduje się w pobliżu dużego zbiornika wodnego (np. oceanu, morza czy dużego jeziora). Ta część zawiera dane dotyczące średniej temperatury rozległej powierzchni tej wody.

Średnia temperatura wody powierzchniowej w Santiago de Cuba w miesiącu lipiec zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się na stałym poziomie około 29°C przez cały miesiąc.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Santiago de Cuba temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Santiago de Cuba w miesiącu lipiec bardzo szybko wzrasta, rosnąc o 530°C, z 2 840°C do 3 370°C w miarę upływu miesiąca.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w Santiago de Cuba w miesiącu lipiec zasadniczo pozostaje takie samo, nie odbiegając od 5,0 kWh o więcej niż 0,1 kWh przez cały miesiąc.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Santiago de Cuba to: szerokość geograficzna 20,021°, długość geograficzna -75,827° i wysokość 46 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Santiago de Cuba charakteryzują jedynie niewielkie różnice wysokości terenu, maksymalnie do 130 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 34 metry. W obrębie 16 kilometrów różnice wysokości terenu są niewielkie i wynoszą (992 metry). W obrębie 80 kilometrów występują duże różnice wysokości terenu (1 745 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Santiago de Cuba obejmuje powierzchnie sztuczne (89%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje drzewa (48%) i woda (25%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje woda (44%) i drzewa (27%).