Pogoda w Titābar w miesiącu marzec Asam, Indie

Maksymalne dzienne temperatury wzrastają o 2°C, z 27°C do 29°C, rzadko spadając poniżej 23°C lub przekraczając 33°C.

Dzienne temperatury minimalne wzrastają o 4°C, z 15°C do 19°C, rzadko spadając poniżej 13°C lub przekraczając 21°C.

W celach poglądowych, w dniu 3 czerwca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Titābar wynoszą zwykle od 24°C do 32°C, natomiast w dniu 6 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od 11°C do 23°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych na przestrzeni kwartału z naciskiem na miesiąc marzec. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

Aldama, Meksyk (odległość: 14 368 kilometrów) jest to odległe obce miejsce o temperaturach najbardziej zbliżonych do Titābar (zobacz porównanie).

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Titābar do:

PorównajMapa

W miesiącu marzec w Titābar zachmurzenie stopniowo wzrasta, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone wzrasta z 11% do 16%.

Najbardziej pogodny dzień miesiąca to 2 marca, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 90% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 19 lipca, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 85%, natomiast w dniu 24 stycznia, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 91%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W Titābar w ciągu miesiąca marzec szansa, że dzień będzie obfitował w opady bardzo szybko wzrasta z 20% na początku miesiąca do 41% pod koniec miesiąca.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 85% w dniu 3 lipca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 5% w dniu 11 grudnia.

Opad deszczu

Aby przedstawić nie tylko sumę miesięczną ale również zmiany w ciągu miesiąca, schemat pokazuje skumulowany opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni z każdym dniem stanowiącym środek tego okresu.

Średni opad deszczu w ruchomym okresie 31 dni w ciągu miesiąca marzec w Titābar szybko wzrasta, z poziomu 34 milimetry na początku miesiąca, kiedy rzadko przekracza on 71 milimetrów lub spada poniżej 7 milimetrów, do poziomu 82 milimetrów na koniec miesiąca, kiedy rzadko przekracza on 132 milimetrów lub spada poniżej 35 milimetrów.

W ciągu miesiąca marzec w Titābar, długość dnia wzrasta. Od początku do końca miesiąca, długość dnia rośnie o 47 minut, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 1 minuta i 34 sekundy i wzrost o 11 minut i 0 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień miesiąca to 1 marca, kiedy światło dzienne trwa 11 godzin i 37 minut, a najdłuższy dzień to 31 marca, obejmujący 12 godzin i 24 minuty światła dziennego.

W ciągu miesiąca, w Titābar słońce wstaje najpóźniej o godz. 05:37 w dniu 1 marca, a najwcześniej 32 minuty wcześniej o godz. 05:05 w dniu 31 marca.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 17:14 w dniu 1 marca a najpóźniej 15 minut później o godz. 17:29 w dniu 31 marca.

W 2026 r. w Titābar nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 04:20 i zachodzi 13 godzin i 49 minut później, o godzinie 18:09, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 05:57 a zachód 10 godzin i 28 minut później, o godzinie 16:25.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca za marzec 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że w Titābar w miesiącu marzec danego dnia będzie parno bardzo szybko wzrasta, rosnąc z 13% do 54% w ciągu miesiąca.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najbardziej parnym dniem roku, warunki parności występują w 100% przypadków, natomiast w dniu 3 stycznia, będącym najmniej parnym dniem roku, parność występuje w 0% przypadków.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru w miesiącu marzec w Titābar stopniowo wzrasta, rosnąc z 5,2 kilometra na godzinę do 6,1 kilometra na godzinę w ciągu miesiąca.

W celach poglądowych, w dniu 15 kwietnia, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 6,3 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 31 grudnia, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 4,2 kilometra na godzinę.

W miesiącu marzec w Titābar wiatr wieje głównie z kierunku wschodniego od 1 marca do 17 marca i zachodniego od 17 marca do 31 marca.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

W Titābar temperatury są na tyle wysokie przez cały rok, że omawianie sezonu wegetacyjnego w tym kontekście nie ma raczej sensu. Niemniej jednak, poniżej znajduje się wykres służący jako ilustracja rozkładu temperatur panujących w ciągu roku.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Titābar w miesiącu marzec szybko wzrasta, rosnąc o 359°C, z 447°C do 806°C w miarę upływu miesiąca.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w Titābar w miesiącu marzec stopniowo wzrasta, rosnąc o 0,7 kWh, z 5,6 kWh do 6,2 kWh, w miarę upływu miesiąca.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Titābar to: szerokość geograficzna 26,601°, długość geograficzna 94,204° i wysokość 102 m n.p.m.

Topografia terenu w obrębie 3 kilometry od Titābar jest zasadniczo płaska, z maksymalną różnicą wysokości wynoszącą 18 metrów i średnią wysokością nad poziomem morza wynoszącą 100 metrów. W obrębie 16 kilometrów teren jest zasadniczo płaski (366 metrów). W obrębie 80 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (2 559 metrów).

Teren w obrębie 3 kilometry od Titābar obejmuje pola uprawne (93%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje pola uprawne (80%) i drzewa (13%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje pola uprawne (46%) i drzewa (33%).