Pogoda w Lhasa w miesiącu marzec Chiny

Maksymalne dzienne temperatury wzrastają o 3°C, z 10°C do 13°C, rzadko spadając poniżej 5°C lub przekraczając 18°C.

Dzienne temperatury minimalne wzrastają o 4°C, z -3°C do 1°C, rzadko spadając poniżej -6°C lub przekraczając 4°C.

W celach poglądowych, w dniu 26 czerwca, będącym najgorętszym dniem roku, temperatury w: Lhasa wynoszą zwykle od 12°C do 22°C, natomiast w dniu 7 stycznia, będącym najzimniejszym dniem roku, słupek rtęci wskazuje od -8°C do 6°C.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę średnich temperatur godzinowych na przestrzeni kwartału z naciskiem na miesiąc marzec. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a kolor wskazuje średnią temperaturę dla danej godziny i dnia.

© OpenStreetMap contributors

Porównaj Lhasa do:

PorównajMapa

W miesiącu marzec w Lhasa zachmurzenie wzrasta, a odsetek czasu, kiedy niebo jest pochmurne lub znacznie zachmurzone wzrasta z 32% do 41%.

Najbardziej pogodny dzień miesiąca to 1 marca, kiedy niebo jest bezchmurne, niemal bezchmurne, lub częściowo zachmurzone 68% czasu.

W celach poglądowych, w dniu 3 sierpnia, będącym najbardziej pochmurnym dniem roku, prawdopodobieństwo wystąpienia pochmurnego lub znacznie zachmurzonego nieba wynosi 70%, natomiast w dniu 27 listopada, będącym najbardziej bezchmurnym dniem w roku, szansa wystąpienia bezchmurnego, niemal bezchmurnego nieba lub częściowego zachmurzenia wynosi 85%.

Dzień obfitujący w opady to dzień kiedy opad atmosferyczny lub równoważnik wodny takiego opadu wynosi przynajmniej 1 milimetr. W Lhasa w ciągu miesiąca marzec szansa, że dzień bedzie obfitował w opady zasadniczo pozostaje taka sama, utrzymując się na poziomie około 1% przez cały miesiąc.

W celach poglądowych, najwyższe prawdopodobieństwo obfitych opadów ciągu roku wynosi 44% w dniu 17 lipca, natomiast najniższe prawdopodobieństwo to 0% w dniu 12 stycznia.

W ciągu miesiąca marzec w Lhasa, długość dnia wzrasta. Od początku do końca miesiąca, długość dnia rośnie o 54 minuty, co w ujęciu dziennym oznacza średni wzrost o 1 minuta i 47 sekund i wzrost o 12 minut i 31 sekund w kontekście tygodniowym.

Najkrótszy dzień miesiąca to 1 marca, kiedy światło dzienne trwa 11 godzin i 33 minuty, a najdłuższy dzień to 31 marca, obejmujący 12 godzin i 27 minut światła dziennego.

W ciągu miesiąca, w Lhasa słońce wstaje najpóźniej o godz. 06:21 w dniu 1 marca, a najwcześniej 35 minut wcześniej o godz. 05:46 w dniu 31 marca.

Słońce zachodzi najwcześniej o godz. 17:54 w dniu 1 marca a najpóźniej 19 minut później o godz. 18:13 w dniu 31 marca.

W 2026 r. w Lhasa nie obowiązuje czas letni.

W celach poglądowych, w dniu 21 czerwca, będącym najdłuższym dniem roku, słońce wschodzi o godzinie 04:55 i zachodzi 14 godzin i 3 minuty później, o godzinie 18:58, natomiast w dniu 21 grudnia, będącym najkrótszym dniem roku, wschód słońca ma miejsce o godzinie 06:46 a zachód 10 godzin i 15 minut później, o godzinie 17:00.

Poniższy schemat obrazuje specyfikę wysokości wzniesienia słońca (kąta wzniosu słońca nad horyzontem) oraz azymutu (jego namiaru kompasowego) dla każdej godziny każdego dnia w okresie raportowania. Oś pozioma oznacza konkretny dzień roku, a oś pionowa daną godzinę dnia. Kolor tła wskazuje azymut słońca w danym dniu i o konkretnej godzinie tego dnia. Czarne izolinie to linie konturowe stałej wysokości wzniesienia słońca.

Poniższy rysunek obrazuje specyfikę kluczowych danych dotyczących księżyca za marzec 2026 r. Oś pozioma oznacza konkretny dzień, oś pionowa to godziny doby, a obszary kolorowe wskazują, kiedy księżyc jest widoczny nad linią horyzontu. Pionowe kreski w kolorze szarym (nów) i niebieskim (pełnia) wskazują główne fazy księżyca. Etykieta powiązana z każdym paskiem wskazuje datę i godzinę osiągnięcia danej fazy, a towarzyszące jej etykiety czasowe wskazują godziny wschodu i zachodu księżyca dla najbliższego przedziału czasu, w którym księżyc znajduje się ponad linią horyzontu.

Za podstawę poziomu komfortu w kontekście wilgotności powietrza przyjęliśmy punkt rosy, jako że to od niego zależy czy pot paruje z powierzchni skóry, chłodząc tym samym ciało. Niższe punkty rosy odczuwane są jako bardziej suche, natomiast wyższe punkty rosy odczuwane są jako wyższa wilgotność. W przeciwieństwie do temperatury, która zwykle różni się znacząco między dniem a nocą, punkt rosy zmienia się wolniej, więc nawet jeśli w nocy temperatura może spaść, po parnym dniu można zazwyczaj oczekiwać parnej nocy.

Prawdopodobieństwo, że w Lhasa w miesiącu marzec danego dnia będzie parno zasadniczo pozostaje takie samo, utrzymując się na stałym poziomie około 0% przez cały miesiąc.

W tej części przedstawiono średni godzinowy wektor wiatru (prędkość i kierunek) w terenie otwartym, na wysokości 10 metrów nad powierzchnią gruntu. Wiatr występujący w danym miejscu zależy w dużym stopniu od miejscowej topografii terenu i innych czynników, a wartości chwilowe prędkości i kierunku wiatru są o wiele bardziej zróżnicowane niż średnie godzinowe.

Średnia godzinowa prędkość wiatru w miesiącu marzec w Lhasa stopniowo maleje, spadając z 13,7 kilometra na godzinę do 12,6 kilometra na godzinę w ciągu miesiąca.

W celach poglądowych, w dniu 27 lutego, będącym najbardziej wietrznym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 13,7 kilometra na godzinę, natomiast w dniu 19 sierpnia, będącym najspokojniejszym dniem roku, średnia dobowa prędkość wiatru wynosi 6,6 kilometra na godzinę.

Jeżeli chodzi o średni godzinowy kierunek wiatru, w Lhasa w ciągu miesiąca marzec wiatr wieje głównie z kierunku zachodniego, ze szczytowym udziałem w wysokości 69% w dniu 1 marca.

W różnych miejscach na świecie sezon wegetacyjny jest definiowany inaczej, natomiast dla celów niniejszego raportu zdefiniowaliśmy go jako najdłuższy nieprzerwany okres z temperaturami powyżej zera (≥ 0°C) w ciągu roku (rozumianego jako rok kalendarzowy na półkuli północnej, lub okres od 1 lipca do 30 czerwca na półkuli południowej).

Sezon wegetacyjny w Lhasa trwa zazwyczaj 6,3 miesiąca (192 dni), od około 15 kwietnia do około 24 października, a jego początek rzadko przypada przed 25 marca lub po 5 maja, natomiast koniec rzadko przypada przed 9 października lub po 7 listopada.

Miesiąc marzec w Lhasa przypada raczej całkowicie poza okresem sezonu wegetacyjnego, a szansa, że dany dzień mieści się w sezonie wegetacyjnym wzrasta z 0% do 18% w miarę upływu miesiąca.

Wskaźnik stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) stanowi miernik całorocznej akumulacji ciepła stosowany do przewidywania rozwoju roślin i zwierząt i jest definiowany jako całka ciepła powyżej temperatury progowej, z pominięciem nadwyżki wartości powyżej temperatury maksymalnej. W ramach tego raportu, stosujemy temperaturę bazową równą 10°C i limit górny w wysokości 30°C.

Średnia skumulowana stopniodni okresu wegetacyjnego (GDD) w: Lhasa w miesiącu marzec zasadniczo pozostaje taka sama, nie odbiegając od 16°C o więcej niż 9°C przez cały miesiąc.

Ta część opisuje łączne dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne docierające do powierzchni ziemi na terenie otwartym, z pełnym uwzględnieniem sezonowej zmienności długości dnia, wysokości górowania słońca nad linią horyzontu oraz pochłaniania promieniowania przez chmury i inne składniki atmosfery. Promieniowanie krótkofalowe obejmuje światło widzialne oraz promieniowanie ultrafioletowe.

Średnie dobowe padające krótkofalowe promieniowanie słoneczne w Lhasa w miesiącu marzec stopniowo wzrasta, rosnąc o 0,9 kWh, z 6,2 kWh do 7,1 kWh, w miarę upływu miesiąca.

Dla celów niniejszego raportu, współrzędne geograficzne Lhasa to: szerokość geograficzna 29,650°, długość geograficzna 91,100° i wysokość 3 651 m n.p.m.

Topografię w obrębie 3 kilometry od Lhasa charakteryzują bardzo znaczne różnice wysokości terenu, maksymalnie do 596 metrów, przy średniej wysokości nad poziomem morza wynoszącej 3 677 metrów. W obrębie 16 kilometrów występują bardzo znaczne różnice wysokości terenu (1 963 metry). W obrębie 80 kilometrów również występują ogromne różnice wysokości terenu (2 703 metry).

Teren w obrębie 3 kilometry od Lhasa obejmuje użytki zielone (48%) i powierzchnie sztuczne (31%), w obrębie 16 kilometrów obejmuje użytki zielone (77%), natomiast w obrębie 80 kilometrów obejmuje użytki zielone (83%).